15 сакавіка а 14-й на сядзібе Таварыства беларускай мовы ў Менску стартавала Першая агульнананацыянальная дыктоўка. Удзел у ёй бралі паслы замежных краінаў, дзеячы культуры, прадстаўнікі СМІ.
Дыктоўка, прымеркаваная да 90-годзьдзя БНР, задумлялася найперш як акцыя салідарнасьці, пісаць яе ўсенародна прапануецца 23 сакавіка. "Сёньняшняя сустрэча на ТБМ была выкліканая тым, што ня ўсе дыпляматы, якія захацелі выказаць падтрымку беларускай мове, змогуць узяць удзел у дыктоўцы 23-га", — кажа ініцыятар ідэі Ўладзімер Падгол.
На Сядзібу ТБМ прыйшлі дыпляматы зь Вялікай Брытаніі, ЗША, Літвы, Польшчы, Славакіі, Украіны, Чэхіі і Швэцыі. Перад уласна пісаньнем адбыўся імправізаваны паэтычны фэстываль, зладжаны сіламі дыпляматычнага корпусу. Часовы павераны ў справах Славаччыны ў Беларусі Любамір Рэгак прачытаў верш клясыка славацкае літаратуры Паўла Орсага Гвездаслава, прысьвечаны роднай мове. Пераклад рабіў сам спадар Рэгак з дапамогаю Васіля Сёмухі. Сьледам гучалі па-беларуску творы зь літоўскае, польскае, украінскае клясыкі, якія чыталі прадстаўнікі гэтых краінаў -- саветнік пасла Літвы Дарыус Віткаўткас, прэс-сакратар пасольства Польшчы Моніка Садкоўска, пасол Украіны Ігар Ліховы. Часовы павераны ў справах Вялікабрытаніі Найджэл Гулд-Дэвіс прачытаў па-ангельску адзін з санэтаў Янкі Купалы. Гэтыя выступы-прысьвячэньні, паводле словаў ініцыятараў, мусіла распачаць чытаньнем па-беларуску «Білю аб правах чалавека» пасол ЗША Карэн Ст'юарт.
У якасьці тэксту дыктоўкі была абраная трохі адаптаваная прадмова да «Дудкі беларускай» Францішка Багушэвіча. Замежнікі, хто не пачуваўся пэўным у мове, пісалі дыктоўку па-свойму, празь перакладчыкаў.
Прадстаўнік Швэцыі Стэфан Эрыксан пісаў дыктоўку па-беларуску і сярод першых здаў яе на праверку. Іншы выдатны знаўца беларускай мовы, амбасадар Ізраілю Зэеў Бэн-Ар'е, ня змог прысутнічаць з прычыны шабату. Але ён паабяцаў узяць удзел у агульнанацыянальнай дыктоўцы 23 сакавіка.
«Галоўная ж тут ня колькасьць памылак, галоўнае — удзел, — кажа У. Падгол. — Галоўнае — паказаць, што мова наша для нас сьвятая».
===================================
Дык хто каму што паказаў? Амбасадары паказалі нам, што "наша мова для нас святая"?
Бедныя амбасадары, куды іх толькі не пхаюць: на мітынгі, у суды, у турмы, а зараз яшчэ адну ініцыятыву затыкнулі імі.
Сакавiк 16, 2008 у 12:33
хто-небудзь можа растлумачыць дурню: ЧАМУ менавіта дыктоўка?
у гэтым ёсць нейкі утоены сэнс?
23 САКАВІКА – АГУЛЬНАНАЦЫЯНАЛЬНАЯ ДЫКТОЎКА
23 сакавіка спаўняецца 90 год з таго дня, як фракцыя Беларускай Сацыялістычнай Грамады ў Радзе БНР пастанавіла аддаць усе свае галасы за незалежнасць краіны. Паколькі фракцыя БСГ мела большасць у Радзе, прыняцце Акту 25 сакавіка было прадвырашана.
Сёлета 23 сакавіка католікі лацінскага і грэцкага абрадаў святкуюць Пасху Хрыстову.
У гэты дзень адбудзецца таксама агульнацыянальная дыктоўка.
Ідэя агульнацыянальнай дыктоўкі ў тым, што людзі збіраюцца ў адным месцы і пад дыктоўку пішуць тэкст – вызнанне нейкіх каштоўнасцяў.
Ніхто не правярае напісанае на захаванне правілаў граматыкі. Само напісанне дыктоўкі сімвалізуе еднасць людзей у вызнанні пэўных ідэяў, каштоўнасцяў, прынцыпаў.
Такія дыктоўкі пішуцца, напрыклад, у Дзень незалежнасці Літвы.
Тэкст першай беларускай агульнанацыянальнай дыктоўкі, якая будзе працягвацца да 20 хвілін, будзе складацца з фрагментаў 2-й і 3-й Устаўных Грамат, у якіх гаворка ідзе аб правах і свабодах грамадзян Беларусі, а таксама з аднаго артыкулу Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека.
Сябры палітычных партый могуць напісаць агульнанацыянальную дыктоўку на офісе БНФ (праспект Машэрава, 8) паводле наступнага графіку:
11:00 – Савецкі і Перашамайскі раёны,
12:00 – Ленінскі, Цэнтральны і Кастрычніцкі раёны,
14:00 – Маскоўскі і Фрунзенскі раёны,
14:00 – Заводскі і Партызанскі раёны,
15:00 – тыя, хто не паспеў напісаць дыктоўку разам з калегамі са сваіх раёнаў,
16:00– тыя, хто не паспеў напісаць дыктоўку разам з калегамі са сваіх раёнаў.
Амбасадары еўрапейскіх краін будуць пісаць дыктоўку 15 сакавіка.
А куды ж беспартыйнаму падзецца?
Паспрабуй патлумачыць гэта французам, немцам ці тым жа расіянам.
Расійская мова на беларускай зямлі - ненармальна. Гэта кажу я, расіянін з паходжання, які жыве на Беларусі шмат гадоў. Ніколі не разумеў, чаму тутэйшыя з такой непавагай ставяцца да роднай мовы. А дыктоўка - гэта дэманстрацыя падтрымкі нацыянальнай свядомасці, не больш за тое. І не толькі з боку замежных паслоў. Далучайся, Еці, і тады насупярэк твайму свярджэнню мова не памрэ.