 |
| Алена Патупа, бізнэс-вумэн |
Алена Патупа, дачка ганаровага старшыні саюза прадпрымальнікаў Аляксандра Патупы, намінаваная на прэстыжную міжнародную прэмію Stevie Awards у катэгорыі «Найлепшаму прадпрымальніку ў сфэры абслугоўваньня».
Прэмію Stevie Awards газэта New York Post называе «Оскарам для бізнэсоўцаў». Пераможца прэміі будзе абвешчаны 14 лістапада падчас ўрачыстага вечара ў «Маркіз-Гатэлі» ў Нью-Ёрку.
Алена Патупа вырасла ў Менску, у 20 год скончыла Інстытут правазнаўства, пераехала ў ЗША. У штаце Нью-Джэрзі атрымала ступень магістра ў сфэры бізнэс-адміністрацыі ва Унівэрсытэце Дыкінсана. Блізу 10 год працуе ў сфэры інтэрнэт-продажаў. У 2004 на агульнаамэрыканскім конкурсе камэрцыйных сайтаў атрымала ўзнагароду Golden Link («Залатое злучво») за інавацыйны падыход пры пабудове інтэрнэт-старонак. Год таму Алена ўжо была фіналісткай прэміі Stevie Awards па той жа катэгорыі.
Алена Патупа адкрыла сакрэт амэрыканскай душы — штатаўцы любяць зьніжкі больш за рэчы, якія купленыя па гэтых зьніжках.
Сэйлы, або распродажы, у Амэрыцы — вар’яцтва ў нацыянальным маштабе. Тут нават зьявілася жартоўная прымаўка: «Ня важна, колькі ты зарабляеш, важна, як танна ты купляеш». Аляксандар Патупа, бацька Алены кажа, што цяпер, калі Штаты хапіў эканамічны крызыс і калі амэрыканцы ахвотней набываюць тавары са зьніжкамі, бізнэс Алены толькі квітнее».
Усё працуе так: Алена, уладальніца сайта Wow-Coupons.com, зьвяртаецца да якой-небудзь буйной сеткі крамаў і просіць у яе дазволу зрабіць зьніжку на нейкі тавар. Потым задарма «раздае» праз Сеціва купоны, які даюць экслюзыўнае права купіць той тавар за зьніжкай («толькі раздрукуй і захавай!» — кажа рэкляма на сайце). Усе задаволеныя — Алена мае пэўны адсотак ад продажу тавару, а гандлёвая сетка таксама ў прыбытку — людзі, падаахвочаныя купонамі са зьніжкай, больш завітваюць па пакупкі. У дадатак Алена прыдумала для сваіх купонаў запамінальную назву Wow-coupon. Спрадвечна-амэрыканскі Выгук «Ваў!» выражае шырокі спэктар пачуцьцяў: ад зьдзіўленьня да крыкаў жарсьці. Wow-coupon на беларускую можна перакласьці прыблізна, як «Ух-ты-які-купон!».
«Высьвятляецца, што для працуючай маці-адзіночкі продажы праз інтэрнэт такі могуць быць сур’ёзным заняткам, — кажа Алена, і дадае: —
«Я такая: маладая мэнэджэрка, носам чую выгадную зьдзелку, маю здольнасьці і сына, які заслугоўвае ўсяго найлепшага».
Гэта не пост-мадэрнізм - многімі заўважана, што пры сучасным рынку можна рэальна падняцца выключна на хвалі нейкай вельмі арыгінальнай схемы, якую не ўжываюць многа іншых асоб.
Можна толькі павіншаваць, што яна змагла так узбагаціцца у зусім легальным бізнэсе (!) дзе плоцяцца ўсе падаткі, і без нейкага «даха» у Адміністрацыі Прэзыдэнта, і прычым увогуле ў чужой краіне!.. Заслугоўвае павагі. Як гаворыцца, дай бог кожнаму.
А магла застацца на радзіме - і які бы быў вынік для яе і для яе сына. Не цяжка ўявіць. Вось гэта засмучае.
Вось, - а то нехта тут сьцьвярджаў (сп. Гарлівы), што любіць «халяву» - быццам бы нейкі асаблівы «недахоп» беларусаў!
Нічога падобнага: аказваецца, што гэта - «сакрэт душы» самай магутнай рынкавай эканомікі сьвету, ЗША. Можна нават зрабіць дапушчэньне, што гэта і сакрэт посьпеху. Чым менш грошай вы выдаткоўваеце ў адной трансакцыі, тым больш застаецца на другія, у выніку агульная ліквіднасьць у гаспадарцы магчыма павышаецца. Таму, няхай жывуць танныя цэны! А калі трэба за гэта крыху ахвяраваць якасьцю... калі так, дык магчыма, часам, варта крыху ёй і ахвяраваць.