Наша Ніва

Першая беларуская газета, заснаваная ў 1906.
29 лiпеня 2010

Мінск
Брэст
Віцебск
Гомель
Гродна
Магілёў

Свет

У Літве адзначаць 70-годдзе вяртання Вільні

70 каментароў | 00:37, 26 кастрычнiка 2009

На гэтым тыдні ў Літве пройдуць урачыстасці з нагоды вяртання Вільні ў склад Літоўскай дзяржавы ў 1939 г.

У чацвер на могілках Росы пройдзе ўрачыстая цырымонія, прысвечаная памяці змагароў за Вільню і Літву. Ва ўрачыстасці возьме ўдзел камандуючы Літоўскай арміяй генерал-маёр Арвідас Поцюс, вайскоўцы роты ганаровай варты і ваенны аркестр.

Затым у будынку Ратушы пройдзе мерапрыемства, прысвечанае вяртанню Вільні, падчас якога міністр абароны Раса Юкнявічэне ўручыць памятныя падарункі воінам незалежнай Літвы, якія ў канцы кастрычніка 1939 г. увайшлі ў складзе літоўскага войска ў Вільню, паведамляе delfi.lt

***

16 лютага 1918 г. Літоўская Тарыба абвясціла пра аднаўленне незалежнай Літоўскай дзяржавы са сталіцай у Вільні. Беларуская Народная Рэспубліка абвясціла сваёй сталіцай Менск.

У снежні 1918 г., пасля адыходу нямецкіх войск і з прасоўваннем Чырвонай арміі, была абвешчана Савецкая Літва са сталіцай у Вільні.

Ад 27 лютага па 21 красавіка 1919 г. горад – сталіца г.зв. Літоўска-Беларускай ССР (Літбел).

Ад 21 красавіка 1919 г. Вільня была акупавана польскімі войскамі. 14 ліпеня 1920 г. Вільню зноў занялі савецкія войскі. Паводле польска-літоўскага пагаднення Вільня мелася адысці да Літвы, але ў выніку «бунту» дывізіі Жалігоўскага 8 кастрычніка 1920 г. горад на нейкі час стаў цэнтрам г.зв. Сярэдняй Літвы.

8 студзеня 1922 г. прайшлі выбары ў Часовы Сойм Сярэдняй Літвы, які 20 лютага 1922 г. прыняў рашэнне пра далучэнне Віленшчыны (Віленскай зямлі) да Польшчы.

19 верасня 1939 г. у Вільню ўвайшлі савецкія войскі (г.зв. далучэнне Заходняй Беларусі), была створана Віленская вобласць.

10 кастрычніка 1939 г. была падпісана савецка-літоўская дамова аб перадачы Вільні і ваколіц у склад Літвы.

28 кастрычніка 1939 г. адбылася афіцыйная цырымонія сустрэчы літоўскай арміі.

Падзяліцца навіной:

70 каментароў падпіска на каментары каментары праз RSS

ромбік напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 0:56

А ці памянуць яны добрым словам пагадненьне Рыбентропа - Молатава і добрага дзядзьку Сталіна, дзякуючы якому "воіны незалежнай Літвы ўвайшлі ў складзе літоўскага войска ў Вільню"?

Алег напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 3:15

ромбік
-----------
Як жа ж мы з вамі па некаторых пытаньнях адзінагалосны!

Літвін напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 10:49

Адзначаюць вяртанне таго што ім ніколі не належыла.

Алесь* напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 10:51

оооооо.... зараз пачнуцца крыкі "бедных беларусаў"....

Менчук напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 11:19

Нешта дзіўна яны сьвяткуюць, бо, калі мне памяць не вельмі здраджывае, яны ж пакт Молатава-Рыбэнтропа асудзілі... Але ж Вільня ім дасталася ў выніку гэтага пакту, таму, сыходзячы зь лёгікі, ім патрэбна аддаць Вільню і Віленскі край Польшчы і яшчэ прабачэньня прасіць...

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 11:51

ім патрэбна аддаць Вільню і Віленскі край Польшчы і яшчэ прабачэньня прасіць...
+++++++++++++++++++++++++

Так уж и Польше? Так Вильня никогда Польше не принадлежала, а в составе Польши она оказалась после 1-й мировой, по решению третьих лиц.

Менчук напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 12:10

Рэчы Паспалітай? Дык яе ўжо амаль 150 гадоў нябыло, Расейскае імпэрыі? Таксама. Беларусі? Дык такой дзяржавы ў 1939 гю няіснавала... Найбольш юрыдычна правільна - Польшчы, бо менавіта яна была ахвярай агрэсіі Няметчыны і СССР у 1939 г. А Літва, згодна дзеючаму на той час міжнароднаму праву, пасіўна далучылася да агрэсіі, бо узяла з рук агрэсара частку чужой тэрыторыі.

дзікі жамойт напiсаў(ла) Кастрычнiк 26, 2009 у 23:52

Так, Вільня нарэшце вярнулася туды ,дзе ёй і належыць быць!

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 0:51

Вильня принадлежала литвинам, народу, имевшему своё гос-во - ВКЛ, создавшему своё гос-во - ВКЛ, культурно, территориально, экономически, лингвистически (старобелоруский язык общения). Жмудзинам Вильня досталась по историческому (и трагическому для Вильни) недоразумению. На сегодня Вильня в основном утратила свой спрадвечны дух. Он частично сохранился в отдельных "окаменелостях", впрочем, непонятных жмудзинам и наделённых жмудзинами несвойственными им характеристиками и особенностями.

Кстати, они перекопали её, Вильню, (и продолжают перекапывать не допуская наших туда историков) вдоль и поперёк, но так и не нашли ни одной монетки жмудзинской чеканки и росписи, ни одного пергамента писанного языком их, ни одного предмета относящегося к цивилизации жмудзинов. На Куршской косе у них есть стилизованное поселение куршей (кто такие будут?) и шведская крепость, приспособленная под морской музей. Говорят, что где-то (не знаю где) они прячут слуцкие пояса, называя их персидскими, и дают посмотреть на них, в качестве доказательства их торговых, в прошлом, возможностей.:)

дзікі жмудзін Станкевичу напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 2:15

Ды кіньце Вы гэтае трызненне пра "жмудзінаў". Жмудзь займае ня болей за 1/4 тэрыторыі сучаснае Літоўскае рэспублікі. Вільню занялі і засялілі з 1940 менавіта літвіны, а не жмудзіны.

Жмудзіны дарэчы выдатна усведамляюць, што Вільня найперш літоўская сталіца, а не жамойцкая. Для Жамойці культурным цэнтрам заўжды было Коўна, а ня Вільня. Старыя на жамойцкай вёсцы нават часта і не разумеюць па-літоўску.

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 9:41

Вільню занялі і засялілі з 1940 менавіта літвіны, а не жмудзіны.
++++++++++++++++++++++

Жмудзины заняли Вильню до такой степени старательно, что у литвинов, на то время всё ещё там проживавших, даже фамилии поизменялмсь. Появились Станкявичюсы, Буракявичусы, Будревичусы и т.д. Это что б и упоминания о литвинах не осталось.

дзікі жмудзін напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 18:22

Пане Станкевічу, Вам бы ў Палангу зьездзіць - падлячыцца ад жмудафобіі;)

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 19:59

Пане Станкевічу, Вам бы ў Палангу зьездзіць - падлячыцца ад жмудафобіі;)
++++++++++++++++

Ну, если есть жмудзины, значит (что логично!) нельзя исключать и наличие "жмудофобии", но и Станкявичюсов с Бурокявичюсами так же невозможно исключить из наличия. Они, как "живые памятники" исторической несправедливости. Хотя, как уже сообщалось, можно оказывается бороться и с "живыми памятниками". О таком роде вандализма, относительно недавно, НН уже была сообщала. Жемайчи собираются в трерий раз "шлифовать" режущие их глаз и слух фамилии...

Что касается Паланги,..не поеду я в Палангу. Погода не распологает. Вот было лето (август), так я там викэнды проводил, было дело. :))
И потом, когда жмудзины Станкевичей в Станкявичюсов обращали, их же никто в Палангу на успокоительные клизмы не отправлял! И фобий не замечал. Так что в Палангу - в порядке очереди, после диких...

алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 20:00

Шаноўны дзікі жмудзін!

Я не разумею, аб чым Вы тут можаце разважаць, калі нават не ведаеце элементарнага. КУЛЬТУРНЫМ цэнтрам Жамайціі лічыўся і лічыцца Цяльшай, але ніяк не Коўна. Коўна даносіцца да Аўкштайціі. Хаця ўжо знаходзіцца на памежжы паміж Аўкштайціяй і Сувалкіяй. Жэмайціі і блізка няма.

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 20:39

алесь, он имеет ввиду, не собственно жемайтию, а часть ВКЛ, провинцию, которая в названии гос-ва фигурировала, как жамойць. До 39-го года у того осколка ВКЛ за столицу был Каунас, если не ошибаюсь.

Wov напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 21:07

У Вiльнi тых ваяроу лiтоускай армii нiхто урачыста не сустракау. Адбывалiся чарговыя змены акупантау - да 21 верасня палякi, да 10 кастрычнiка Чырвоная армiя, потым аддалi часова жмудзiнам. Нiякай Вiленскай вобласцi стварыць не паспелi. Бо падзел на вобласцi увялi у Заходней Беларусi у студзенi 1940. Сярод iх была Вiлейская вобласць, куды далучылi усходнюю частку былога Вiленскага краю. Цi успомняць жмудзiны, як з дапамогай НКВД СССР засялiлi Вiльню i лiквiдавалi усе беларускiя арганiзацыi, а Вiльню ператварылi у Вiльнюс пасля лiпеня 1944?

Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 21:17

Станкевічу
Нават не ведаю. Але яго фраза: Старыя на жамойцкай вёсцы нават часта і не разумеюць па-літоўску - навяла мяне на думку, што ён меў на ўвазе этнаграфічны регіён Жэмайція. Бо жамойцкі дыялект сапраўды вельмі розніцца ад літаратурнай літоўскай мовы, ад той, на якой размаўлялі ў той, Ковенскай Літве, калі Коўна было сталіцай Літвы. І тады і сёння Коўна не было сталіцай Жэмайціі. Нават у каталіцкай царкве афіцыйна дыяцэзія, якая распаўсюджвалася на жамойцкія землі называлася Цяльшайская, а не Ковенская.

БР напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 21:36

@До 39-го года у того осколка ВКЛ за столицу был Каунас, если не ошибаюсь.@

Столицей Литвы всегда был Вильнюс. И до 1939 года он был по конституции официально столицей, однако в связи с его польской оккупацией временной столицей был объявлен Каунас.

Моисей Абрамович напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 22:28

нельзя исключать и наличие "жмудофобии"

Бей жмудов, спасай Литву?

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 23:22

Столицей Литвы всегда был Вильнюс. И до 1939 года он был по конституции официально столицей, однако в связи с его польской оккупацией временной столицей был объявлен Каунас.
++++++++++++

Ну, это то же самое, как если завтра Конституцией РБ провозгласить Вильню временно оккупированной жмудзинами столицей РБ? :))
Ведь не запись в Конституции жмудзи передала нашу Вильню жмудзинам. Тем более, что отбирали её у литвинов (белорусов), а типа возвратили жмудзинам...

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 27, 2009 у 23:30

Алесь (Кастрычнiк 27, 2009 у 20:17)
++++++++++++++++++

С удовольствием прочёл ваш комментарий, и закинул себе в "закрома" некоторую, полученную от вас, интересную мне информацию.

Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 0:33

Wov
Шаноўны, не ведаю, адкуль вы выкапалі гэтыя факты. Але Віленская вобласць БССР існавала. Я сам на свае ўласныя вочы бачыў афіцыйныя паперы за 1939 г. дзе стаяла пячатка Віленская вобласць БССР. А таксама тады і газета выходзіла Віленская праўда на беларускай мове. пацікайцеся, калі ласка, больш дэталёва гэтымі фактамі

prioris honoris напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 1:21

литовцы имеют все права на Вильню на том основании, что они первыми смогли гомогенизировать ее население (причем относительно мирным путем). они девушку отужинали, им с ней жить, им ее и танцевать.

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 11:45

А што зрабілі мы, беларусы, дзеля таго, каб Вільня была нашай? Згадайма тыя ж віленскія падзеі восені 39-га, калі па вуліцы Міцкевіча панылым цугам пракацілі некалькі гарматаў (кінутых некалі германцамі ды расейцамі на палёх мінулай вайны) ды прабразгатала зь дзясятак танкетак вышынёю з чалавечы рост. Пабачыўшы, якое ўбогае войска наведала пракаветнае места, віленская моладзь ужо наступным днём, 29 кастрычніка, пачала дэманстрацыі пратэсту. А 1 лістападу пратэсты выліліся ў вулічныя забурэньні. Таго дня на Росах, ля магілы сэрца Пілсудзкага, сабралося больш як тры тысячы чалавек, якія неўзабаве рушылі да Гострай Брамы і далей да ратушы. На ратушным пляцы іх сустрэлі летувіскія вайскоўцы і конная паліцыя. У выніку бойкі ў пастарункі патрапіла 104 асобы. Зь іх (sic!) 90 палякаў ( у асноўным гэта былі вучні мясцовых школаў), 8 габрэяў і 6 расейцаў. Самымі \"адмарожанымі\" зь іх былі браты-расейцы Пятро ды Барыс Філіпавы, якія шпурнулі ў летувісаў гранаты. Беларусаў сярод затрыманых не было. Адзінае, чым вызначыліся апошнія, гэта зачытаным ад імя беларускай грамады панэгірыкам на адрас летувіскіх уладаў. Зрабіў гэта Адольф Клімовіч: прынародна, у мікрафон, зьняўшы капялюш. А поруч стаяў генэрал Вінцас Віткаўскас і задаволена пасьміхаўся. З тым жа імпэтам месяц таму такія ж панэгірыкі на адрас крывавай бальшавіцкай улады зачытвалі іншыя беларускія дзеячы. Зрэшты, называць празьвішчы ня буду: баюся абудзіць гнеў сп. Сідарэвіча.

Aleś Jurkaviec напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 11:54

Шаноўны, не ведаю, адкуль вы выкапалі гэтыя факты. Але Віленская вобласць БССР існавала. Я сам на свае ўласныя вочы бачыў афіцыйныя паперы за 1939 г. дзе стаяла пячатка Віленская вобласць БССР.
_________________

Шаноўны Алесь, не ведаю, якія паперы і дзе Вы маглі бачыць, але Віленскай вобласці БССР ніколі не існавала - гэта Вам любы гісторык скажа. Ды Вы і самі элементарна супаставіце падставовыя даты. 17 верасня Чырвоная Армія пачала свой "вызваленчы паход", 10 кастрычніка была заключаная дамова СССР з Літвой аб перадачы апошняй Вільні і Віленшчыны, 28 кастрычніка ў Вільн ўвайшлі літоўскія войскі, і ў гэты ж самы дзень пачаўся "Народны сход Заходняй Беларусі" ў Беластоку, які пастанавіў прасіць Вярхоўны Савет СССР і Вярхоўны Савет БССР прыняць Заходнюю Беларусь у склад СССР i БССР. 2 лiстапада 1939 г. сесiя Вярхоўнага Савета СССР прыняла рашэнне гэту просьбу задаволіць, 12 лiстапада сесiя Вярхоўнага Савета БССР гэтае рашэнне прадублявала.

Такім чынам, калі Вільня была аддадзеная літоўцам, то не толькі Віленшчына, але нават і ўся іншая тэрыторыя Заходняй Беларусі юрыдычна ў склад БССР не ўваходзіла, таму пра ніякую Віленскую вобласць БССР гаварыць не даводзіцца. І ўвогуле казаць, што нібыта Вільн адабралі ад беларусаў ды аддалі літоўцам, у святле вышэйвыкладзенага не даводзіцца. Часткай Беларусі гэты горад рэальна, а не паводле дэкларацый, не з'яўляўся НІКОЛІ, ні юрыдычна, ні фактычна. Хоць у ім і знаходзіліся ўправы фактычна ўсіх найбуйнейшых беларускіх нацыянальных арганізацый у міжваеннай Польшчы. Літоўскіх, дарэчы, таксама. :)

Aleś Jurkaviec 2 Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:08

А што маглі рабіць беларускія дзеячы ў небеларускім горадзе, у якім яны не маглі сур'ёзна ні на каго абаперціся? Усё правільна - беларускія хадэкі заўсёды арыентаваліся на Літву і менавіта іхны прадстаўнік Адольф Клімовіч выказаў літоўцам падтрымку, разлічваючы, што літоўцы не забудуцца пра сваіх колішніх саюзнікаў. Памыліўся, вядома, але ці быў іншы выбар? І Антон Луцкевіч таксама ўспрыняў сытуацыю прагматычна - улада памянялася, беларусы ні на што ўплываць не могуць - трэба атрымаць, калі ўдасца, з паршывага сабакі (савецкіх уладаў) хоць шэрсці касмык. Таксама не ўдалося, як вядома. Але ці можам мы за гэта віленскіх беларускіх дзеячоў асуджаць? Кожная нацыя тады ў першую чаргу дбала пра ўласныя інтарэсы, так як яна іх разумела. І беларусы ў той сітуацыі былі ў Вільні найслабейшымі - не ў апошнюю чаргу таму, што горад не быў беларускім паводле духу. Таму і атрымалася так, як атрымалася.

доктар Сыч напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:19

сп.Dardan, прашу Вас, калі магчыма, зьмясьціць больш інфармацыі пра савецка-жмудзінскую акупацыю Вільні 1939 г. Я сьведчу, што таксама чуў ад Лявона Луцкевіча, як ягоны бацька вітаў на віленскім пляцы прыход савецкіх акупантаў. Напэўна на нешта безразважна спадзяваўся, стары. Праз невялікі час бальшавікі яго арыштавалі і фізічна зьліквідавалі.

Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:31

Aleś Jurkaviec
Шаноўны, не трэба жадаемае выдаваць за рэальнае. Яму кажаш стрыжана, ён голена. Ведаеце такую народную прымаўку. Больш дэталёва, калі ласка, пацікаўцеся гісторыяй. Віленская вобласць уваходзіла ў склад БССР каля 40 дзён (вельмі мала).
Прыязджайце лепш у госці, я Вам пакажу гэтыя дакументы.
І пашукайце больш звестак пра гэта і пра газету "Віленская праўда" хаця б у інтэрнеце для пачатку. А пасля больш дэталёва што-небудзь. Хаця б успаміны старых віленчукоў - сведкаў таго часу. Да прыкладу Лявона Луцкевіча "Вандроўкі па Вільні".

Валодзя напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:36

"А што зрабілі мы, беларусы, дзеля таго, каб Вільня была нашай?"

Мы яе заснавалі, і яна была сталіцай нашае краіны гадоў 500, пакуль яе не акупавалі маскалі, пшэкі, жамойты. Ці гэтага не дастаткова, каб змагацца за яе сеньня? І зь якога пераляку яна павінна сеньня належаць тым жамойтам, якія сваё першае дзяржаўнае ўтварэньне стварылі толькі ў XX ст.? І чаму розныя беларускамоўныя алесі юркаўцы, як тыя камунякі, адлічваюць беларускую гісторыю ад 1917 г.?? Вось дзе сабака зарыты...

Aleś Jurkaviec 2 Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:56

Пра "Віленскую праўду" я не аспрэчваю, яна сапраўды выходзіла, гэта вядомы факт. Але выхад беларускамоўнай газеты не азначае, што Віленшчына ўваходзіла ў склад БССР. Доказы паўтараць не буду, яны выкладзеныя ў папярэднім пасце. Таму лепш Вы патлумачце, чаму ў канцы кастрычніка заходнія беларусы прасіліся ў склад БССР, калі яны нібыта за месяц да гэтага ў яго ўжо ўваходзілі.

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 12:57

По-моему сп.Запрудник в своей книге так же писал, что Виленская область входила в состав БССР, но не долго, и по распоряжению Молотова (!) была отдана Жмудзинам.
Но, возможно, что я и ошибаюсь, давно был читал его книгу.

Aleś Jurkaviec напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:10

І чаму розныя беларускамоўныя алесі юркаўцы, як тыя камунякі, адлічваюць беларускую гісторыю ад 1917 г.?
____________

Пры чым тут 1917 год? Мы гаворым пра 1939-ты.

Валодзя напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:23

Вось, дарэчы, спасылка на гутарку зь Лявонам Лучкевічам http://www.svaboda.org/content/article/1862734.html

Жамойтаў у Вільні ўвогуле была жменька. І Вільню ім далі ў працяг зьнішчэньня Беларусі (Літвы).

Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:26

Спадар Aleś Jurkaviec
Паглядзіце, калі ласка, некалькі спасылак. Адмыслова даю Вам іх на розных мовах, каб пасля не крычалі, што гэта нацдэмы тут панапісвалі ўсялякай лухты.
на беларускай мове:
http://be.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D1%96%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BF%D1%80%D0%B0%D1%9E%D0%B4%D0%B0_(1939)
на польскай мове:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wilenskaja_Prauda
на расейскай мове:
http://www.istrodina.com/rodina_articul.php3?id=1998&n=7
І гэта толькі інтэрнет. І без інтернета захавалася вельмі шмат розных сведчанняў.

Валодзя напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:28

"Пры чым тут 1917 год? Мы гаворым пра 1939-ты."

О, вы нават круцейшы за бальшавікоў! Гэта, мабыць, у жамойцкай амбасадзе такому вучаць? :-)
Хаця, нічога дзіўнага.

дзікі жмудзін напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:41

Шаноўны Алесю, мне выдатна вядома, што Коўна знаходзіцца ў Аўкштоце, а не на Жмудзі. Вы б лепей прасвятлялі на гэты конт вашых цёмных і неадукаваных беларускіх жмудафобаў накшталт гэтага Станкевіча, для якіх Жмудзь пачынаецца адразу на захад ад Вільні.

Aleś Jurkaviec 2 Алесь напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:50

Сп. Алесь, па-першае, гэтыя крыніцы вельмі несур'ёзныя і звесткі з іх як аргумент у падобных спрэчках выкарыстоўваць проста некарэктна. Вось я зайду зараз у Вікіпедыю і дапішу на ўсіх мовах інфрамацыю, якая сведчыць на маю карысць. І што Вы тады скажаце? Вікіпедыя застанецца для Вас аўтарытэтам? І папулярны артыкул без усялякіх спасылак на крыніцы таксама не праблема напісаць, як і выставіць яго на нейкім сайце ў Сеціве. Не абавязкова факт публікацыі інфармацыі сведчыць пра яе ісціннасць, трэба яе ў любым выпадку крытычна ацэньваць на даставернасць.

Але гэта так, да слова. Увогуле ж нават з Вашых крыніц не вынікае, што Вільня была часткай БССР. Вось у вікіпедыйным артыкуле пра "Віленскую праўду" як пішацца? "Планавалася як абласная газета Вільні і Віленскай вобласці БССР". Усё правільна - планавалася, што будзе Віленская вобласць у складзе БССР, але толькі планавалася - рэальнасцю гэта ніколі не стала, змяніліся планы. Пра што я, уласна кажучы, і кажу - юрыдычна Вільня ў склад БССР ніколі не ўваходзіла. Дзе прадмет спрэчкі?

Зразу ж здымаю яшчэ адно Вашае магчымае пярэчанне. Маўляў, калі планавалася ўключыць Вільню ў склад БССР, то гэтым самым яна прызнавалася адназначна беларускім горадам. Але гэта ніяк ні пра што не сведчыць, бо этнічны фактар для кіраўнікоў СССР меў другаснае значэнне. Характэрны прыклад - уключэнне (юрыдычна аформленае) ў тым жа 1939 г. у склад БССР безумоўна польскай этнічнай тэрыторыі з горадам Ломжай.

Такім чынам, я не аспрэчваю таго факту, што Вільня не была па свайму духу літоўскім горадам. Але адлучалі яе не ад Беларусі.

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:55

Спадар Сыч, магу толькі паведаміць -- што было далей. 2 лістападу, на Дзяды, на Росах сабралася ўжо 25 -- 30 тысячаў віленчукоў. Зь пяяньнем польскага гімну й воклічамі \"Прэч летувісаў!\" грамада рушыла да Гострай Брамы, дзе іх сустрэлі літоўскія вайсковыя шыхты. Віленскі камэндант Пранас Каўнас адмабілізаваў на разгон дэманстрантаў практычна ўсе наяўныя войскі ды конную паліцыю. Пасьля тых забурэньняў палякі паабяцалі 11 лістапада, у нацыянальная сьвята, выйсьці гамузам на гарадзкія вуліцы ды скінуць увесь гэты \"лабусятнік\". Сытуацыя, як цяпер кажуць, выходзіла з-пад кантролю. Таму новыя ўлады сталі прымаць меры. Ужо ўвечары 2 лістападу на сьценах ды рэклямовых тумбах зьявіліся абвесткі аб арганізацыі грамадзкіх прац для беспрацоўных (якіх у Вільні было процьма), а зь Літувы пайшлі абозы з харчамі. Непасрэдна на вуліцах было арганізаванае таксама дармавое харчаваньне з вайковых кухняў. Апроч таго, летувіскі Чырвоны Крыж дамовіўся з замежнымі фондамі (гувэраўскім, Джойтам і г.д.) на пастачаньне харчовых тавараў для уцекачоў. Быў тэрмінова наладжаны дыялёг з кіраўнікамі польскіх арганізацыяў і арцыбіскупам Ялбжыкоўскім. Было паабяцана, што польскія школы і ўнівэрсытэт Сьцяпаны Батуры будуць працаваць, як і працавалі, тое ж датычыла тэатраў, СМІ, грамадзкіх арганізацыяў і касьцёлу. І, што самае істотнае, абмен польскай валюты (якая на той час ужо нічога не каштавала), наладжваўся ў прапорцыі 1 літ = 2 злотых. Адцемім, што апошняя мера ўладаў была ўспрынята насельніцтвам Вільні з пачуцьцём глыбокага задавальненьня. Нарэшце, былі рашуча спыненыя пагромы габрэйскіх крамаў, што мелі месца як у самім горадзе, так і па ўсім Віленскім краі. У выніку грамадзкія пратэсты сышлі на нішто, і выяўляліся толькі ў пэрманэнтных страйках вучняў супроць вывучэньня летувіскай мовы (яе сталі вучыць як цяпер вучаць беларускую -- пару гадзінаў на тыдзень) ды рэдкіх начных стрэлаў у вайскоўцаў ды паліцыянтаў.

Aleś Jurkaviec 2 Валодзя напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 13:56

Жамойтаў у Вільні ўвогуле была жменька. І Вільню ім далі ў працяг зьнішчэньня Беларусі (Літвы).
_____________

Ці я гэта аспрэчваю. Але беларусаў было таксама ненашмат больш (калі, вядома, не залічваць аўтаматычна да беларусаў мясцовых палякаў). Пры тым жменька "жамойтаў", як правіла, была свядомая, а вось большасць беларусаў (акрамя нешматлікай інтэлігенцыі - звычайна не вельмі. У гэтым і розніца паміж "жменькамі".

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:10

Наўздагон заўважу, што ня ўсе беларусы пяялі хваласьпевы польска-савецка-летувіскім акупантам. Вядома, што старшыня Рады БНР напярэдадні ратыфікацыі сэймам Ковенскай Літвы савецка-летувіскай дамовы аб перадачы Вільні, выслаў на адрас Антанаса Сьметаны тэлеграму пратэсту, у якой Вільня была названая беларускім местам, а Віленскі край -- беларускай зямлёю.
А што да прысутнасьці летувісаў у Вільні, дык іх там практычна не было. Практычна не было там (у адрозьненьне ад беларускіх) і нацыянальных інстытуцыяў. Прычына таму -- міждзяржаўны летувіска-польскі канфлікт, у выніку якога палякі на карню здушвалі ўсялякія "летуанскія" праявы. Адзінае, што на той час было летувіскага ў Вільні, дык гэта помнік этнографу Ёнасу Басанавічусу на Росах. Ці не таму адразу ж па апанаваньні места жамойты (з аўкштотамі) выставілі ля яго ганаровую вайсковую варту.

купляюць за медны грош напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:21

"жменька "жамойтаў", як правіла, была свядомая, а вось большасць беларусаў (акрамя нешматлікай інтэлігенцыі - звычайна не вельмі"

вінаватымі ў нізкай сьвядомасьці беларускага насельніцтва ў Вільні і Краі - безумоўна зьяўляюцца польскі нацыяналістычны касьцёл і расейскае праваслаўніцтва, якія стагоддзямі вынішчалі нашу сьвядомасьць. Таму наша нешматлікая інтэлігенцыя ў даваеннай Вільні цярпела паразы з двух бакоў у няроўным змаганьні з ворагамі за сьвядомасьць падзеленага простага люду. Адсутнасьць нацыянальнай ідэалогіі настагоддзямі вынішчалі нашу сьвядомасьць. Таму наша нешматлікая інтэлігенцыя ў даваеннай Вільні цярпела паразы з двух бакоў у няроўным змаганьні з ворагамі за сьвядомасьць падзеленага простага люду. Адсутнасьць нацыянальнай ідэалогіі на цяперашняй Беласточчыне шпаркімі тэмпамі вядзе да вынішчэньня нацыянальнай самаідэнтычнасьці этнічна няпольскага народу на карысьць паланізацыі.
"зь Літувы пайшлі абозы з харчамі"
Тое ж самае адбываецца сяньні ў Вільні праз пасыўнасьць і калабарацыю з жмудзінамі купленых за пайку тамтэйшых "беларускіх" актывістаў. цяперашняй Беласточчыне шпаркімі тэмпамі вядзе да вынішчэньня нацыянальнай самаідэнтычнасьці этнічна няпольскага народу на карысьць паланізацыі.
"зь Літувы пайшлі абозы з харчамі"
Тое ж самае адбываецца сяньні ў Вільні праз пасыўнасьць і калабарацыю з жмудзінамі купленых за пайку тамтэйшых "беларускіх" актывістаў.

доктар Сыч напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:25

выказваю падзяку сп.Dardanu

доктар Сыч напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:27

выказваю падзяку сп.Dardanu

Aleś Jurkaviec напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:37

вінаватымі ў нізкай сьвядомасьці беларускага насельніцтва ў Вільні і Краі - безумоўна зьяўляюцца польскі нацыяналістычны касьцёл і расейскае праваслаўніцтва, якія стагоддзямі вынішчалі нашу сьвядомасьць.
______________

У кантэксце дадзенай спрэчкі не так ужо і важна, хто вінаваты. Вінаватых у сваіх бедах кожны народ знаходзіць, гэта не праблема. Галоўнае, што Вы самі не аспрэчваеце - самасвядомасць беларусаў у Вільні ў 1939 г. была, як правіла, нізкая. У адрозненне ад іхных суседзяў іншых нацыянальнасцяў. Таму і даводзілася беларусам тады для таго, каб зрабіць Вільню "беларускай", разлічваць толькі на ласку таварыша Сталіна. А Іосіф Вісарыёнавіч, як ні дзіўна, таксама не лічыў патрэбным рабіць незаслужаныя падарункі слабым. Таму і атрымалася так, як атрымалася.

Aleś Jurkaviec напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 15:40

А што да прысутнасьці летувісаў у Вільні, дык іх там практычна не было. Практычна не было там (у адрозьненьне ад беларускіх) і нацыянальных інстытуцыяў... Адзінае, што на той час было летувіскага ў Вільні, дык гэта помнік этнографу Ёнасу Басанавічусу на Росах.
_______________________

Падвучыце гісторыю, сп. Dardan, тады мо не будзеце казаць глупства.

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 16:44

Слушная парада, спадар Юркавец. Падвучваць гісторыю нікому ня шкодзіць. Адно што мэнтарскі тон выглядае дысанансным.
Што да канкрэтных лічбаў апошняга перад вайной афіцыйнага перапісу (1937 год), дык у Вільні жыло 209 тысячаў чалавек. Зь іх летувісаў налічвалася, здаецца, 2.5%. Агулам на перададзеным Летуве абшары ў 37-м жыло 457 тысячаў. Адсотак летувісаў там быў яшчэ меншым. У асноўным, гэта былі палякі й беларусы-католікі. Каб пераканацца ў тым, што Віленскі край населены пераважна беларусамі, варта пераехаць мяжу, прайсьціся вуліцамі якіх-небудзь Лаварышак ці Кены ды паслухаць -- на якой мове гамоніць тамтэйшы люд.
Зрэшты, на момант \"узьяднаньня\" Вільні зь Летувою лічбы 37-га году выглядалі састарэлымі, бо ў горадзе сканцэнтравалася вялікая колькасьць уцекачоў як з глыбіннай Польшчы, так і з тэрыторыі, занятай бальшавікамі. У лютым 40-га летувісы спрабавалі ўзяць віленскіх уцекачоў на ўлік, і налічылі іх 26 тысячаў. Насамрэч тых было значна больш.

Aleś Jurkaviec 2 Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 17:06

Я казаў выключна пра Вільню, але не пра Віленшчыну. Што ваколіцы Вільні былі ў значнай ступені (можа нават і пераважна) беларускамоўнымі - не спрачаюся. Прыведзеную Вамі колькасць у Вільні літоўцаў таксама не падвяргаю сумневу, дзесьці столькі іх там, відаць, і было. Але таксама мала было ў самім горадзе і беларусаў - ва ўсялякім выпадку такіх, якія самі сябе беларусамі ўсведамлялі. Таму паводле свайго культурнага аблічча Вільня не была ні беларускім, ні літоўскім горадам - толькі польска-габрэйскім.

А наконт "ментарскага тону" - то ён не выглядае дысанансным, бо наконт адсутнасці ў міжваеннай Вільні літоўскіх нацыянальных інстытуцый Вы сказалі відавочнае глупства. Калі Вы асабіста пра іх нічога не чулі - гэта сведчыць толькі пра ўзровень Вашых ведаў, і не больш таго. Таму я Вам і параіў гісторыю трохі падвучыць, перад тым як рабіць такія катэгарычныя сцверджанні.

молатаў унд рыбэнтроп напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 17:37

вы перакручваеце гісторыю, сп.Юркавец. А праўда палягае ў тым, што самым колькасна і мэнтальна "моцным" насельніцтвам Вільні былі зпаланізаваныя жыхары - беларусы-каталікі і палякі. Аднак жа Сталін зрабіў палітычны падарунак не ім - паводле вашай логікі, але ковенскім жмудзінам - прэтэндэнтам на Вільню і Край. У выніку апэрацыі "траянскі конь" жмудзіны страцілі сваю дзяржаўнасьць і трапілі пад ярмо СССР.
Сёньня Літоўская Рэспубліка - адна зь бяднейшых краінаў Эўропы зь вялікай безпрацоўнай масай.

ромбік напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 18:02

Дык Львоў у Аўстра - Вугоршчыне ня быў украінскамоўным як і Кіеў у Расейскай імперыі, , Прага - чэшскамоўнай і г.д. Дык што, на падставе гэтага вы, шаноўны Алесь Юркавец, скажаце, што Прага ня чэшская і ніколі такой не была, а Кіеў не ўкраінскі, і ніколі ня быў ім? Моўны дысананс значных гарадоў паняволеных народаў са сваімі ваколіцамі -заўсёды вынік каланіяльнай палітыкі акупантаў. Бо насельніцтва там тое ж самае, збольшага, што і ў навакольных вёсках, такога ж паходжаньня, толькі больш прыстасаванае культурна пад акупантаў , больш "цывілізаванае" і пазбаўленае "дзеравеншчыны".

Aleś Jurkaviec напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 18:03

Так, найбольш моцным элементам у тагачаснай Вільні быў польскі элемент (і яшчэ габрэйскі). Не разумею, чаму мяне ўсе спрабуюць пераканаць у тым, з чым я ўвогуле не спрачаюся, і яшчэ пры гэтым абвінавачваць у "перакручванні"? Але палітычных падарункаў палякам (ці дашчэнту спаланізаваным колішнім беларусам - у дадзеным выпадку неістотна) у той сітуацыі рабіць не было аніякага сэнсу. Навошта, калі Польшчу за паўмесяца да гэтага паспяхова з Гітлерам ужо падзялілі? Літва ж - зусім іншая справа, яе яшчэ належала захапіць. Таму і зрабілі ёй такі шыкоўны падарунак, каб узяць на кручок. А літоўцы, вядома, усведамлялі небяспеку, але ў той жа час і разумелі - другога такога шанцу можна і не быць. Можна сказаць, усім народам пайшлі ў рабства за гэты горад. Што зробіш - у міжваенны час валоданне ім стала ці не падставовым элементам літоўскай нацыянальнай ідэі. Прытым гэтая ідэя не толькі інтэлігенцыяй падзялялася - "фанацелі" па Вільні нават простыя сяляне. У беларусаў такога і блізка не было, таму яны ў гэтай барацьбе шанцаў не мелі аніякіх. Хііба што таварыш Сталін з літоўцамі не дамовіўся б. Толькі тады б мы мелі шчасце бачыць сёння спрэс расейскамоўную Вільню. :)

Aleś Jurkaviec 2 ромбік напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 18:48

Дык Львоў у Аўстра - Вугоршчыне ня быў украінскамоўным як і Кіеў у Расейскай імперыі, , Прага - чэшскамоўнай і г.д. Дык што, на падставе гэтага вы, шаноўны Алесь Юркавец, скажаце, што Прага ня чэшская і ніколі такой не была, а Кіеў не ўкраінскі, і ніколі ня быў ім?

____________________

Не, я такога не кажу. У сэнсе, што Кіеў і Львоў не ўкраінскія, і Прага таксама. Так склалася, што гэтыя гарады ў рэшце рэшт сталі часткай адпаведных дзяржаў і набылі те ці іншае нацыянальнае аблічча (праўда, дзеля гэтага частка насельніцтва (у першую чаргу габрэйскага) была фізічна знішчаная, частка - пераселеная (маю на ўвазе польскае насельніцтва Львова і Вільні). Так і Вільня ўвайшла ў склад Літвы і стала літоўскай.

Калі б Вільня ўвайшла ў склад БССР у 1939 г. і засталася там жа пасля вайны - безумоўна, яна сёння не мела б літоўскага нацыянальнага аблічча (праўда, не думаю, што мела б і беларускае - хутчэй была б такім самым ушчэнт маскалізаваных горадам, як і ўсе астатнія ў сённяшняй РБ). Але так не сталася, на шчасце ці на жаль - не бяруся меркаваць. І ход гісторыі павярнуць назад нельга.

Адзінае ж, што я даказваю тут - што ў 1939 г. Вільня НЕ БЫЛА ЗАБРАНАЯ АД БЕЛАРУСАЎ І АДДАДЗЕНАЯ ЛІТОЎЦАМ. Проста таму, што беларускай паводле свайго аблічча яна не была, і ў склад БССР увайсці не паспела. Таму можна казаць толькі, што Вільня была ЗАБРАНАЯ АД ПАЛЯКАЎ І ПЕРАДАДЗЕНАЯ ЛІТОЎЦАМ, А НЕ БЕЛАРУСАМ, хоць пры пэўнай сітуацыі, вядома, магло быць і наадварот. Але ўсё гэта залежала выключна ад геапалітычных планаў таварыша Сталіна, а не ад нейкіх большых ці меншых чыіхсьці гістарычных правоў.

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 19:01

Падвучваючы гісторыю ды чытаючы вышэйпазначаныя пасты міжволі пераконваесься, што Вільню далучылі да Ковенскай Літвы з ініцыятывы тав. Сталіна. Пачапіў, маўляў, прынаду (Вільню) на гачак-заглотыш, а потым выцягнуў усяго жмудзінскага шчупака. Насамрэч ініцыятыва тут належала выключна летувіскаму боку. Яшчэ 19 верасьня -- таго дня, як савецкія танкі ўвайшлі ў Вільню -- летувіскі пасланец у Маскве Ладас Наткявічус атрымаў загад: зьвязацца з Молатавым і высьветліць -- што савецкі ўрад думае пра будучыню Вільні. Пасланец з Молатавым зьвязаўся, але ўцямнага адказу не пачуў. Яно й зразумела: бальшавікі тым часам дзялілі з нацыянал-сацыялістамі Эўропу і ім было не да жамойтаў. Аднак пасьля 28 верасьня Масква адгукнулася, прапанаваўшы Коўне правесьці перамовы і абмеркаваць ня толькі лёс Вільні і навакольля, але і ўвесь комплекс савецка-летувіскіх дачыненьняў. Так што -- не зьвярніся свойчас Наткявічус да Молатава, лёс пракаветнай крыўскай сталіцы быў іншы.

ромбік напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 19:18

А я рашуча настойліваю, кіруючыся логікай і здаровым сэнсам, што Вільня была забраная ад беларусаў. На той падставе, што ваколіцы Вільні - этнічна беларускія. Калі б Львоў апынуўся нейкім чынам пасьля 1917 у складзе Польшчы, вы б таксама сцьвярджалі, Алесь Юркавец, што яго забралі не ва ўкраінцаў, а ў аўстрыякаў і жыдоў і перадалі палякам?

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 21:37

Вільню забралі ня толькі ў беларусаў, спляжыўшы, дарэчы,усё, што нагадвала пра нашу прысутнасьць. Згадайма тамтэйшых габрэяў, якіх панішчылі гітлеругі, і выселеных палякаў (тут парупіліся сталінюгі ды іхныя памагатыя -- летувісы).
На іх месца, у пустыя кватэры, рынуліся жамойты. Да 1946 году іх у Вільню прыехала да ста тысячаў. Нацыянальны склад былой сталіцы ВКЛ незваротна зьмяніўся. Але ці толькі Молатаў з Рыбэнтропам таму віною?

anna напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 23:13

"На іх месца, у пустыя кватэры, рынуліся жамойты."

А хто рынууся у пустыя кватэры Гораднi на месца яе даваенных жыхароу...?

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 23:41

А кто ринулся в "освобождённые" деревни приграничной с Польшей Украины и Беларуси, когда её (Украины и Беларуси) земли передавались Польше? А Белосток? Куда поляки спрятали 400 тыс. белорусов? Ответили на вопросы, Анна? Если нет, спросите у поляков.

Dardan -- аnnа напiсаў(ла) Кастрычнiк 28, 2009 у 23:53

Рынуліся, галоўным чынам, савецкія вайскоўцы, эмгэбісты, партыйныя функцыянэры ды рознага кшталту спэцыялісты з расейскай глыбінкі. Прынамсі, навакольныя хутары, як у той Летуве, не спусьцелі -- сяляне заставаліся пры сваіх сядзібах. Гэта ўжо потым, у сярэдзіне 50-х, пачаўся масавы наплыў сялянскага элемэнту зь вёсак. Дадамо, што тутэйшыя савецкія ўлады (беларускімі іх назваць язык не паварочваецца) ня ставілі за мэту беларусізацыю Горадні. А той жа Сьнечкус спаў і бачыў Вільню летувіскай. Ну а тамтэйшыя таўцінінкі й Горадню лічылі сваім горадам і менавалі Гардзінасам.

Алекс напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 0:17

Dardan,

Respect. Дзякуй!

anna напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 0:34

"А кто ринулся в "освобождённые" деревни приграничной с Польшей Украины и Беларуси, когда её (Украины и Беларуси) земли передавались Польше? А Белосток? Куда поляки спрятали 400 тыс. белорусов? Ответили на вопросы, Анна? Если нет, спросите у поляков."

Никто туда не ринулся. Эти люди живут там, где и жили. Никуда они не убегали, никто их не выгонял и никто их домов не сделал государственными.

"Гэта ўжо потым, у сярэдзіне 50-х, пачаўся масавы наплыў сялянскага элемэнту зь вёсак."

I таксама рынулiся у пустыя чужыя кватэры. Сення яны чакаюць "Когда уже это государственную рухлядь снесут и им дадут благоустроенные квартиры?"

anna напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 0:36

"Рынуліся, галоўным чынам, савецкія вайскоўцы, эмгэбісты, партыйныя функцыянэры ды рознага кшталту спэцыялісты з расейскай глыбінкі."

Дастаткова нават сення паглядзець, хто у тых кватэрах жыве.

Станкевич напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 0:41

Никто туда не ринулся. Эти люди живут там, где и жили. Никуда они не убегали, никто их не выгонял и никто их домов не сделал государственными.
++++++++++++

Ничего подобного. Отселяли народец.

zmiejavik напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 0:42

5 капеек пра "сталіцу" Жамойці. Наколькі я памятаю ў Жамойцкага княства ў складзе ВКЛ спачатку афіцыйна зацверджанага адміністрацыйнага цэнтра не было. Цэнтрам біскупства былі Ворні (Меднікі), а соймікі праводзіліся ў розных месцах, пакуль у 1574 г. Генрык Валуа не зацвердзіў месцам іх правядзення Расені. Стафан Баторый у 1581 г. зацвердзіў Расені таксама месцам правядзення гродскіх і земскіх судоў. Цельшы - гэта ўжо самы канец 18 ст., гістарычнай традыцыі за імі не прасочваецца. Таму гістарычна палітычным цэнтрам Жмудзі былі Расені, а рэлігійным Ворні.
Колькі можна ўсіх літоўцаў зваць жамойтамі? Вам жа сказана - Жамойць складае недзе 1/3 - 1/4 ад усёй Літвы (гледзячы як яе лічыць - з Віленшчынай ці без - але не істотна - бо менш за палову). Жамойць - гэта адзін з рэгіёнаў Літвы. Нават Коўна ляжыць не на Жамойці, а на поўдзень ад яе. І кідайце гэтыя польскія/паланізаваныя назвы - "жмудзіны", "літвіны". Па-беларуску больш карэктна будзе "жамойты" і "літоўцы".

anna напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 2:08

"Никто туда не ринулся. Эти люди живут там, где и жили. Никуда они не убегали, никто их не выгонял и никто их домов не сделал государственными.
++++++++++++

Ничего подобного. Отселяли народец."

Беларусов никто никуда не отселял.Чаще сами из "освожденного рая" убегали в Польшу. Если Вы о Лэмках, то это уже другая история.

Dardan -- аnnа напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 11:18

Яшчэ ў 1944 годзе ў Вільні пачалі ствараць т. зв. рэгістрацыйныя пункты, у якія "рдзенны поляцы" ды беларусы-каталікі падавалі заявы на выезд у Польшчу. Адмыслоўцы, якія разглядалі заявы, фільтравалі людзей: адным давалі дазвол на выезд, іншым не давалі, а трэцюю катэгорыю накіроўвалі не ў Сылезію ды Памеранію, а ў Сыбір. За два гады на "земі адзысканы" ад'ехала блізу 100 тысяч чалавек. На іх месца прыехала прыкладна такая ж колькасьць этнічных летувісаў. У асноўным, гэта былі сяляне з глыбінных раёнаў Летувы. Прыведзены тут факт неаспрэчны і агульнавядомы. Шаноўны (ая) anna, што Вас канкрэтна тут не задавальняе?

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 12:49

На завяршэньне пару заўвагаў наконт спрэчных пытаньняў, якія тут уздымаліся.
Што да Коўні. У этнаграфічным пляне гэта Заходнія Аўкштоты. Умоўная мяжа паміж Жамойцю і згаданымі Аўкштотамі ідзе па рацэ Дубісе, якая пачынаецца у ваколіцах Шаўляў, цячэ шырокім зыгзагам на поўдзень і ўпадае ў Нёман ў пяцідзесяці кілямэтрах ніжэй Коўні.
Што да Віленскай вобласьці БССР, дык яе афіцыйна не існавала. Хаця б таму, што адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на вобласьці і паветы абвясьцілі 4 сьнежня 39-га. Блытаніну тут унесла "Віленская праўда", якая ад пачатку выдавалася як ворган Часовага ўпраўленьня Віленскай акругі, а ад №19 -- Віленскай вобласьці.

ни-чаво-сябе напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 14:16

вот уж кто нахлынул Вильнюский край, так эта орды ципа-беларусов (так же, как в Нарву или Латгалу нахлынули русские). Ето было сталинская славянизация Восточной Литвы. Еще только передав Вильнюский край Литве уже в Октябре 1939 было разрешено литовцом, оставшимся за пределами Литвы пересилится на запад - в Литву. Создовались списки литовцев например в Виджияй (сегодняшная РБ), в Родуни, в Лазунском и Гервечайском крае. Уже тогда белорусини всеми правдами и неправдами, изображая "литовцев", лезли на запад, в Литву. Позже поток колонистов из БССР был котострофичен и он по сути создол это советское говно-резерват а ля Лукошенко мини-бульболянд в Литве. Эта безграничная безолаберность, восточная пасивность и ровнодушность советских номадов выдает белоруско-советский след в Восточной Литве. В таких местностях как Немежис или Шалчининкай этих белоруских пшибишов до 70 проц. всего насиления. Оссобено од белоруских колонистов в ужасе были оставшиися местные поляки. Их порожала наглость гостей из Молодечнов и Щчучинов.

anna напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 14:59

" Шаноўны (ая) anna, што Вас канкрэтна тут не задавальняе?"

Я з Вамi абсалютна згодная i мяне усе задавальняе, толькi хачу нагадаць, што з Горадняй было такая ж самая гiсторыя. Проста аб тым, што у апусцелыя кватэры Вiльнi прыехалi новыя жыхары-летувiсы усе помняць, а аб тым, што у апусцелыя кватэры Гораднi прыехалi таксама новыя жыхары - маучаць (мо таму, што i пiшуць тутука гэтыя новыя жыхары?). А даваенныя вiленчукi разам з даваеннымi гарадзенцамi нi бачаць нiякай рознiцы памiж лесам першых i лесам другiх.

Dardan напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 17:39

Ачю, понас ни-чаво-сябе! Расплюшчылі нам вочы. Высьвятляецца, што гэта не летувісы пасьля 39-га ў Вільню пёрлі, а бульбашскія горды калянізавалі Віленскі край! Вось у такой парадыгме ўся ваша афіцыйная гісторыя выкладзеная.
А што да нахабства, дык куды нам да вас. У Беларусі дзяржаўныя СМІ і дагэтуль Вільню Вільнюсам называюць, і ніхто мапаў не друкуе, на якіх Вільня ў складзе Беларусі фігуруе. А ў вас у якую кнігарню не ўвайдзі -- паўсюль міфічная Летува з Гардзінасамі, Смурганеямі ды Навагардукасамі намаляваная. Чакаеце, відаць, што новыя Молатавы-Рыбэнтропы зьявяцца ды яшчэ адзін кус беларускай зямлі прапануюць?

ни-чаво-сябе напiсаў(ла) Кастрычнiк 29, 2009 у 19:28

Ну это конечно мы винаваты, что ваше же сми как-то не так называет столицу соседнего государства на вашем же телевидиние. Вот это уже не "летувисаская" логика а чысто беларуская: "все винаваты токо не мы". Белорусы - народ ноющих ваяроу.

дзікі жмудзін напiсаў(ла) Кастрычнiк 31, 2009 у 13:56