Неслучайный прохожий напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 9:34

Раздача профессорских званий-политика, практикуется во всём мире. Ад БДУ не паменшае.

сяргей-пінск напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 12:14

Смешна ўсё гэта, Такі ж цырк быў ужо ў часы Брэжнева...
Асабліва выразна гучыць: ДОКТАР ДУКАШЭНКА...
ВЕДАЕМ ЯГО НУТРО, СУТНАСЦЬ, КУЛЬТУРУ...

Валькоўскі напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 12:28

Матэрыял пусты (як і здымкі). Наконт армян -- згодзен з "неслучайным прохожим".Іх праблема, хай разбіраюцца між сабой. Трэба фільтраваць, уключыўшы мазгі...

Станкевич напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 12:49

Трэба фільтраваць, уключыўшы мазгі...
+++++++++++++

А чё фильтровать-то? Алиев высказал видение проблемы со стороны своей страны, армяне выскажутся по-своему. Пресса передаст то, что было сказано. Почему вы сразу видите в том, что написала НН о высказываниях Алиева, желание поссорить нас с армянами? НН ничего не придумала сама, что было сказано, то и дала. Зачем эти перлы о щелкопёрах, напишите свой фильтрованный протест сразу Алиеву...

Неслучайный прохожий напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 13:16

В заголовок следовало вынести главное- страны СНГ стремяться решить вопросы энергетической безопасности,диверсифицировать направления экономического сотрудничества. Причем здесь армяне, если это не провокация автора?

Damavik напiсаў(ла)

Лiстапад 13, 2009 у 13:34

«Я вельмі задаволены тым, як развіваюцца нашы адносіны. Мы бачым канкрэтныя вынікі і чоткую перспектыву нашага супрацоўніцтва», — кажа І.Аліеў.

Хе-хе. Панкавец - "чоткі" журналіст! :D

Navuchenca BK напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 16:51

2 Неслучайный прохожий

Лiстапад 12, 2009 у 22:41

"Вообще-то, по сугубо моему личному мнению, Ильхам в отношении права на самоопределение армян "мае рацыю". "

Якога кшталту рацыю? Да 17-га года аніякага Азербайджана не было. І тое, што там цяпер пабудаванае, такое ж азербайджанскае, як і армянскае - на грошы адного савецкага народа. А калі узгадаць, што цяпер яшчэ сярод гэтых доўгажыхароў жывыя тыя, хто памятуюць, як іхніх дзядоў забівалі у 1915-м, дык і невядома, хто каму што павінны..
Мы лахі, калі змаўчалі, калі у нас Вільню адбіралі. А армяне малайцы, што свае карані пільнуюць і могілкі дзядоў не аддаюць! І Арарат іхні! Ці ў каго на гэты конт сумнеў?

Станкевич напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 18:15

І Арарат іхні! Ці ў каго на гэты конт сумнеў?
++++++++++++++

А по-моему тут всем по барабану, чей Арарат и Ленкорань с Карабахом. И это правильно! И это и моя позиция так же.

Ales' Jurkaviec напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 19:44

Армяна-азербайджанскі канфлікт не інспіраваны штучна некім звонку напрыканцы 1980-х гг., як гэта хоча паказаць Аліеў, ён мае глыбокія карані. Гэта наўпроставы вынік ранейшай савецкай нацыянальнай палітыкі, калі цалкам адвольна, дзеля бягучых палітычных мэтаў Масквы, праводзіліся межы паміж асобнымі саюзнымі і аўтаномнымі рэспублікамі. І ў выніку атрымалася тое, што атрымалася - штучна прырэзалі да Азербайджана частку тэрыторыі, населенай збольшага не азербайджанцамі, і ўтрымлівалі сілай статус-кво, пакуль тыя сілы былі. А заслабла савецкая дзяржава - і выйшла наяў тое, што раней было для шырокай грамадскасці, блізка не знаёмай з рэаліямі таго рэгіёну, прыхавана. Як часта здараецца, права нацый на самавызначэння ўступіла ў супярэчнасць з прынцыпам непарушнасці дзяржаўных межаў. А наконт 20-ці армянскіх дзяржаў - поўная дэмагогія. Армяне сапраўды жывуць па ўсім свеце, але нідзе, наколькі я ведаю, яны не складаюць пераважнай большасці (акрамя Карабаха).

Я ў карабахскім канфлікце на баку армян, і тое, што яны - прарасейскія, мяне не бянтэжыць. У кожнага народа свая сітуацыя. Для кагосьці Расія - асноўная праблема, для кагосьці - адзіная надзея. І ўвогуле думаю, што Карабаху азербайджанцам ужо ніколі не вярнуць. Што для іх рэальна - дык гэта толькі вярнуць тыя тэрыторыі па-за Карабахам, якія сёння кантралююцца армянскімі войскамі.

Юрась Зянковіч напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 20:45

Юркаўцу:

Нават калі дапусьціць, што вы на 200% маеце рацыю (хаця я б па гісторыі Карабаха моцна паспрачаўся, бо ня ўсё так проста, як вы пішыце), то што нам з таго? Арменія нам не саюзьнік і Азэрбайджан таксама. З Грузіяй -- у нас агульны агрэсіўны сусед, і таму столькі эмоцыяў выклікала тая вайна. А ў гэтым канфлікце дзе наш інтарэс? Я бачу толькі адзін -- паколькі працоўная група па яго ўрэгуляваньню названая Менскай, то ёсьць інтарэс для нашай дыпляматыі дабівацца міру (на любых умовах), каб распіярыць Беларусь як міратворца.

А на ўзроўні тэорыі можна разважаць і спрачацца. Хаця мне з падачы аднаго шырокавядомага блогера больш цікавая ў гэтым кантэксьце Радэзія АКА Зімбабвэ ;)

wint напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 23:30

На самой справе, праблема ня надта легкая. У час, калі ўсчалася вайнаў Карабаху, я навучаўся ў Маскве і ўмяне былі велмі добрыя сябры і сярод армянаў, і сярод азербайджанцаў. Я, кажу шчыра, не разумеў гэтага канфлікту, нават не разумеў, чаму гэта можа ў СССР адбыцца і шмат на гэтую тэму размаўляў і з аднымі, і з другімі. У кожнага свая праўда. Больш інтуітыўных сымпатыяў да армянаў было праз тое, што яны хрысьціяне. Але ж гэта не крыжовы паход, каб цалкам яго праз гэта падтрымліваць.
Увогуле, калі бяздумна падтрымліваць у гэтым пытаньні Арменію, як робяць некаторыя камэнтатары тут, дык трэба прызнаць, што Расея ў мінулым годзе цалкам слушна дзейнічала ў адносінах да тэоытарыяльнай цэласнасьці Грузыі. Я так не лічу. Таму таксама лічу артыкул непрафэсійным і правакацыйным.
Пысы, сяброў-армянаў маю больш за азэрбайджанцаў. Хоць шашлыкі ў Менску азэрбайджанец Давыд робіць найлепшыя. :)

Юрый напiсаў(ла)

Лiстапад 14, 2009 у 23:58

Нічога такога страшэннага не здарылася, паважаны Яўмен са Старобіна. У міждзяржаўных адносінах даволі часта адбываюцца ўзнагароджанні лідэраў краін ганаровымі падкрэсліваю, ганаровымі, званнямі прафесара.Такім чынам мы проста дэманструем павагу і пашану нашаму госцю. Ніякіх прывілеяў гэта ганаровае званне не дае, таму не турбуйцеся і спіце спакойна.

Ales\' Jurkaviec 2 Юрась Зянковіч напiсаў(ла)

Лiстапад 15, 2009 у 0:10

хаця я б па гісторыі Карабаха моцна паспрачаўся, бо ня ўсё так проста, як вы пішыце
____________

А што я такога напісаў па гісторыі Карабаха? Фактычна толькі тое, што \"дзеля бягучых палітычных мэтаў Масквы праводзіліся межы паміж асобнымі саюзнымі і аўтаномнымі рэспублікамі. І ў выніку атрымалася тое, што атрымалася - штучна прырэзалі да Азербайджана частку тэрыторыі, населенай збольшага не азербайджанцамі\". Не бачу тут прадмета для спрэчкі. Нагорна-Карабахская аўтаномная вобласць у складзе Азербайджана была створана ў 1923 г., і ў тым жа самым годзе быў праведзены першы савецкі перапіс насельніцтва. Згодна з яго вынікамі, 149600 (94,8 %) насельніцтва вобласці складалі армяне, 7700 (4,9 %) - азербайджанцы. Прытым быў адзін маленькі раён (з цэнтрам у горадзе Шуша), дзе большасць складалі азербайджанцы, і гэта значыць, што ў астатніх карабахскіх раёнах армянаў увогуле было фактычна 100%. Да 1989 г. сітуацыя трохі змянілася, але непрынцыпова - 76% армян і 23% азербайджанцаў.

Хіба што Вы маеце бясспрэчныя звесткі, што некалі на гэтым кавалку зямлі жылі цюркі, і іх армяне адтуль гвалтоўна выгналі. Але калі гэта было якую тысячу гадоў таму, то таксама смешна пра гэта казаць. Таму мне падаецца, што маральнае права армянаў на гэтую зямлю - у разы большае, чым у асецінаў на Паўднёвую Асецію, касавараў на Косава ці беларусаў на Вільню. Таму я і знаходжуся ў гэтым канфлікце адназначна на іхным баку. Калі можаце - запярэчце. Толькі не на ўзроўні, што армяне - прарасійскія, і таму мы павінны быць супраць іх . Бо для мяне гэта слабы аргумент, я нашы спецыфічныя праблемы на іншыя народы аўтаматычна не пераношу. :)

Ales' Jurkaviec 2 wint напiсаў(ла)

Лiстапад 15, 2009 у 0:29

Увогуле, калі бяздумна падтрымліваць у гэтым пытаньні Арменію, як робяць некаторыя камэнтатары тут, дык трэба прызнаць, што Расея ў мінулым годзе цалкам слушна дзейнічала ў адносінах да тэоытарыяльнай цэласнасьці Грузыі. Я так не лічу.
_____________
Я таксама так не лічу. Бо Расія вырашала свае ўласныя задачы, і па сутнасці ім было напляваць на нацыянальныя інтарэсы асецінаў і абхазаў. Проста так атрымалася, што гэта ўсё часова супала. Але асуджэнне мною Расіі (калі казаць пра яе дзеянні ў прынцыпе, як такія) не значыць, што я аўтаматычна разам з гэтым прызнаю, што абхазы і асеціны не маюць і не могуць мець сваіх нацыянальных інтарэсаў, асобных ад грузінскіх, толькі таму, што яны малыя народы, пра якіх мы мала што ведаем (а многія і ведаць не надта хочуць). Таму я, паўтараю, безумоўна асуджаю імперскія замашкі Расіі, але ў той жа час прызнаю права нацый на самавызначэнне. Адно другому не супярэчыць. Проста не трэба ўсё мяшаць у адну кучу. Ёсць грузінскі погляд на праблему, ёсць расійскі, ёсць абхазскі/асецінскі. А мы, як староннія назіральнікі, якіх гэтая праблема непасрэдна не тычыцца, проста выбіраем той пункт гледжання, які нам больш сімпатычны. Асабіста мне - абхазскі/асецінскі. Разумею, што такіх, як я, пераважная меншасць, а для большасці дадзены пункт гледжання ўвогуле не існуе. І гэта, у прынцыпе, натуральна, бо пасля Першай сусветнай вайны (ды і пазней, у міжваенны час) большасць еўрапейцаў, якіх такія пытанні ўвогуле цікавілі, бачылі ў праблеме, напрыклад, прыналежнасці тэрыторыі Беларусі ці Украіны толькі польскі ці расійскі погляд. А беларускага і ўкраінскага (асабліва першага) для іх проста не існавала. Як для большасці з нас нас цяпер не існуе абхазскага ці асецінскага.

Dardan напiсаў(ла)

Лiстапад 15, 2009 у 13:41

20 армянскіх дзяржаваў... Дэмагогія непадсяваная. Армяне сапраўды расьцярушаныя па белым сьвеце (т.зв. сьпюрк). Аднак у той жа Пранцыі ці Лібане яны прыхадні. А ў Карабаху жывуць армяне-аўтахтоны. Там і дагэтуль захаваліся іхныя храмы 9 стагодзьдзя. Ну а калі казаць пра зьнішчэньне на згаданай тэрыторыі азэрбайджанскіх могілак (што, на вялікі жаль, мае месца), дык варта згадаць і пра зьнішчэньне з дапамогаю бульдозэраў армянскіх кладоў у Нахічэвані.
Зрэшты, гэта каўкаскія праблемы. А вось факт зьнішчэньня летувісамі самой памяці пра беларусаў у Вільні, гэта ўжо праблема наша. Дзіўна, што пра яе ніхто ня згадвае.