Вёску Баруны на Ашмяншчыне ведаюць перш за ўсё дзеля шыкоўнага касцёлу пачатку XVIII стагоддзя. Вялічэзны храм ніколі не бывае пустым, і для маленькай вёскі выглядае добра дагледжаным.
Але ўвагу фатографа НН прыцягнуў будынак, што знаходзіцца аккурат за касцёлам. Збудаваны напрыканцы XVIII стагоддзя, ён напачатку належаў базыльянам. За Расеей яго перадалі праваслаўным; у мінулым стагоддзі там працавалі настаўніцкая семінарыя, сельсавет, дзіцячы інтэрнат, дом культуры.
Сёння будынак закінуты і больш нагадвае прыбіральню.

Знаходзіцца былы кляштар акурат за касцёлам. © Фота Юліі Дарашкевіч

Пра дом культуры нагадвае хіба толькі шыльда. © Фота Юліі Дарашкевіч

Паўсюль валяюцца бутэлькі ад піва і чарнілаў. Тут жа выпівохі спраўляюць свае патрэбы. © Фота Юліі Дарашкевіч

© Фота Юліі Дарашкевіч

Закінутыя муры і цяпер выглядаюць прыгожа. © Фота Юліі Дарашкевіч

© Фота Юліі Дарашкевіч

© Фота Юліі Дарашкевіч

Краю мой родны, як выкляты Богам... © Фота Юліі Дарашкевіч

Адынец, Ходзька, Рак-Міхайлоўскі, Ян Матусевіч - сціжма дзеячоў нацыянальнай культуры звязалі сваю долю з Барунамі. © Фота Юліі Дарашкевіч




+++++++++++++
Беларусом он себя никогда не считал и не считает. Это тот самый случай, когда в Беларуси родился российский футболист. Почитайте его интервью за 90-е годы.
навыперадкі прапанавалі кэбічаўска-лукашэнкаўскай уладзе свае пасрэдніцкія электаральныя паслугі ў абмен на перадачу сваёй і калісьці нарабаванай чужой маёмасьці. Палітычная прастытуцыя не мае нічога агульнага з хрысьціянствам. Таму гледзячы на словы і ўчынкі рымскіх каталікоў і расейскіх праваслаўнікаў не ўзьнікае да іх спачуваньня, але толькі агіда.
пры гэтым шамянскі райвыканкам апошнім часам займаецца там, што ставіць новыя помнікі, замест таго каб займацца аховай таго, што ёсць
ЯК дзейнічаць? У сярэдзіне-напрыканцы 80-х некалькі беларускіх адраджэнскіх суполак паўстала менавіта на глебе абароны архітэктурнай спадчыны. Дзяржава і тады да іх ставілася насцярожана, на іх актывістаў ціснулі камітэтчыкі. Але добрыя справы рабіць усё ж атрымвалася, прычым, збольшага на ўласныя сродкі і ўласнаю працаю.
Сёння хаця і іншыя часы, падабенства ў сітуацыі ёсць. Таварыства аховы помнікаў - у многім НАШАЯ структура. Хто дастаткова неабыякавы - далучайцеся да дзейнасці, звязвайцеся з Астаповічам ці Сіўчыкам. Хто можа дзейнічаць па-за Таварыствам - калі ласка, прэцэдэнтаў было і ёсць (тут, дарэчы, ёсць чаму павучыцца ў КХП). Бываеце ў Барунах - можаце паспрабаваць узяць іх пад сваю апеку, калі сапраўды баліць.
Агрэсіўнасьць вашага тону, злоба і нелюбоў да хрысьціянаў іншых канфэсіяў - таксама зусім не хрысьціянскія.
Лiстапад 24, 2009 у 13:13
ЯК дзейнічаць? У сярэдзіне-напрыканцы 80-х некалькі беларускіх адраджэнскіх суполак паўстала менавіта на глебе абароны архітэктурнай спадчыны. Дзяржава і тады да іх ставілася насцярожана, на іх актывістаў ціснулі камітэтчыкі. Але добрыя справы рабіць усё ж атрымвалася, прычым, збольшага на ўласныя сродкі і ўласнаю працаю.
Сёння хаця і іншыя часы, падабенства ў сітуацыі ёсць. Таварыства аховы помнікаў - у многім НАШАЯ структура. Хто дастаткова неабыякавы - далучайцеся да дзейнасці, звязвайцеся з Астаповічам ці Сіўчыкам. Хто можа дзейнічаць па-за Таварыствам - калі ласка, прэцэдэнтаў было і ёсць (тут, дарэчы, ёсць чаму павучыцца ў КХП). Бываеце ў Барунах - можаце паспрабаваць узяць іх пад сваю апеку, калі сапраўды баліць.
------------------------------------
Навучылі Вы нас на пня брахаць.
Лепш прапануйце бізнес-план і запрасіце нас паўдзельнічаць грашыма, а не - "можаце паспрабаваць узяць іх пад сваю апеку, калі сапраўды баліць".
Не той час зараз, каб "суполкамі на свае сродкі". Так толькі ламаных начовак ды жлуктаў насабіраем...
+++++++++
Помню бегал автобус когдато "Минск - Клайпеда". И делал он остановку в Сморгони. Так недалеко от места стоянки (вокзалом назвать нельзя) автобуса был туалет в синагоге бывшей. Я ещё думал, помню, что за форма такая оригинальная у того тубзика. А напротив синагоги той, на одной площади, церковь поруганая, полуразваленная...Хотя может это и не в Смогрони было, может это в Ошмянах было? Автобус клайпедский и там останавливался. Крепки традицыи советского народа...
Ня ўсе прагінаюцца пад ізменчывы сьвет, тав.Кнехт. У многім дзякуючы такім людзям і я жывы і працаздольны. Дзякуй за неабыякавасць да тэмы і канкрэтнае апісанне ўмоваў пры якіх магчымае ўзаемасупрацоўніцтва.
Машуня напiсаў(ла) Лiстапад 24, 2009 у 21:48...
Як ёсць імпэт і кампетэнцыя - складайце спіс! Было б добра і мапу скласці помнікаў у небяспецы і змясціць на якім блогу ці сайце. Прэцэдэнты ёсць па смежных тэмах. Мне дык значна зручней дзейнічаць, калі мапа дапамагае. Ды і гэты матэрыял у НН ужо ёсць пэўная падказка і стымул і сведчанне і зарубка ў памяці.
А шчэ будынкі пачынаюць ратаваць, калі ў іх абуджаецца грамадскае жыццё. Так ратаваўся, наколькі памятаю, Мірскі замак, так ратавалі рэшткі Куцеінскага манастыра ў Воршы. Я ня езджу ў госці да архітэктуры, і шмат хто тэж ездзіць да людзей. А калі блізкім да Баруноў людзям гэта не патрэбна, прабачце, мяне больш хвалюе захаванне таго, што блізка да маёй хаты, таго, за што адказнасць я ўзяў на сябе. Немагчыма адначасова быць і тут і там, і неэфектыўна прапаноўваць браць адказнасць за Баруны тым, хто да таго будынку абыякавы. Гэта наконт таго якой абшчэственасці і каму ў правіцельстве. Хаця, маючы імпэт, настойлівасць і стымулы, можаце зацікавіць.
Дарэчы. Узгадваецца тлумачэнне Адама Міцкевіча да адцінку тэкста яго "Пана Тадэвуша".
<<Кніга першая.
"Святая дзева, што бароніш Чанстахову
І ў Вострай браме свеціш."
Усе ў Польшчы ведаюць пра цудатворны абраз Найсвяцейшай Панны на Яснай Гары ў Чанстахове. У Літве славяцца цудамі абразы Найсвяцейшай Панны Вострабрамскай у Вільні, Замкавай у Навагрудку, а таксама Жыровіцкай і Барунскай.>>
І дзе тая слава сёння ў Барунскай?.. Няма веры - няма славы. ...Няма і кляштара.
Калі хто жадае паглядзець на Баруны і пабачыць на ўласныя вочы абраз Маці Божай Барунскай, дык завітайце на сайт http://www.zamak.by У наступным годзе фондам "Краіна замкаў" будуць ладзіцца туды вандроўкі шмат разоў. Сачыце за абвесткамі.
У дадзеным выпадку лягічным бы было перадаць кляштар ва ўласнасьць парафіі. Яны альбо за свае сродкі, альбо за ахвяраваньні, альбо шляхам перадачы будынку ў арэнду адрэстаўруюць помнік.