10 сакавіка ў мінскай кнігарніЎгалерэі Лявон Вольскі і Міхал Анемпадыстаў правялі лекцыю па ўласнай творчасці. З чытаннем вершаў і выкананнем песень.
Лявон Вольскі.
Міхал Анемпадыстаў.
Сустрэчу паэты-песеннікі пабудавалі такім чынам, што расказвалі пра свае творчыя перыяды, якія ў абодвух супадаюць, ды чыталі вершы. Атрымалася такая міні-лекцыя.
Вольскі і Анемпадыстаў былі апрануты ў белыя кашулі з гальшуткамі і чорныя камізэлькі. Называлі адзін аднаго выключна на вы. Паводзілі сябе як два панічы, якіх так не любіць герой іх сумеснай песні з «Народнага альбома» Юзік.
Я супраць прыгнёту, паноў і падпанкаў.
Чакаю з надзеяй на рускія танкі.
Выкананне гэтай песні толькі прымусіла публіку адгукнуцца апладысментамі творчаму тандэму. Вершы, якія яны чыталі, людзей не ўражвалі.
І пакуль Вольскі не пачаў спяваць, імпрэза была падобная на кухонную сустрэчу двух калег,
якую публіка глядзіць па тэлевізары. Каб неяк ажывіць людзей, Лявон распачаў нават гульню бурамэ (сачыненне гумарыстычных вершаў на зададзеную рыфму).
Кульмінацыяй імпрэзы стала чытанне самых «свежых» тэкстаў. Фронтмэн N.R.M. прадэкламаваў верш «Краіны няма», які ўжо стаў песняй. Але музыка пакуль не вывучыў акорды да яе, таму і не здолеў праспяваць.
Спадару Кастусю - аўтар артыкулу - я Вас ня ведаю, але хацеў бы зірнуць у Вашыя вочы. Калі Вы не далі рады хоць штосьці зразумець з выкананых учора твораў, можа быць, варта задумацца пра ўласную здатнасьць разумець што-кольвек у паэзіі і ўвогуле стыхіі тэксту? Калі да Вас не дайшло, ці як Вы самі кажаце, тыя тэксты Вас "ня ўразілі", то навоша пісаць артыкул пра тое, чаго не разумееце? Звычайна ў такіх выпадках кажуць: "Не ў свае штаны не ўбірайся".
"...Але музыка пакуль не вывучыў акорды да яе, таму і не здолеў праспяваць" Па-мойму, відавочна, што Лявон Вольскі проста не хацеў паказваць публіцы нясьпелы ў музычным пляне, недароблены да канца твор, менавіта таму ён прачытаў ТЭКСТ, а не выканаў музычны твор... А музыка, значыць, яшчэ проста не да канца гатовая ці не зусім задавальняе аўтара. Узяць кавалак цытаты, выкінуць адтуль іронію і перакруціць на свой капыл - штука няхітрая, а вось уменьне чытаць "між радкоў" - рэч для журналіста ня лішняя...
На маю суб'ектыўную думку, рэдакцыі варта адсочваць, у якім тоне падаюцца артыкулы. Бо іначай цень непрафэсіяналізму павісае над усім выданьнем...
Гатовы падпісацца пад кожным словам. І ўвогуле, Вольскі і Анемпадыстаў - сярод найлепшых тэкставікоў краіны, імхо. Але я зусім не журналіст, калі Вы пра гэта. ))
Калі ваш закід да Квіткевіча як асобы, то магу сказаць што купленыя мной мультымедыя выданні (аўдыё- і відэа-дыскі), якія былі выдадзены з ўдзелам ягоным, або з удзелам byDJP, высокага ўзроўню.
Адзіная мая прэтэнзія да Квіткевіча - што дагэтуль не выдадзеныя "Піраты з Карыбаў", вельмі хачу пачуць Лявона у ролі Джэка Вераб'я 8-)
Ja, ja. Тэатар на масы, маскульт - гэта наша сямейнае.
Ja, ja. Тэатар на масы, маскульт - гэта наша сямейнае.
Шчыра запэўніваю, што нявыдадзеныя дасюль "Піраты" - і мая найбольшая прэтэнзія да самога сябе. Дзякуй за добрыя словы на адрас крамы і суполкі DJP, а што да піратаў... то нявыхад іх да гэтага часу абумоўлены (апроч мае ўласнае "ружоваакулярнасьці", цалкам прызнаю гэта - бо надта ўжо простаю мне ў эўфарыйным стане здавалася задача зрабіць усё "легальна і нармальна") і яшчэ адным чыста тэхнічным нюансам: Эўрапейскае радыё для Беларусі (за што ім рэспэкт вялікі, ня ведаю нават, чаму яны гэта рабілі, бо ніякіх грантаў і грошай гэта не прыносіла) цалкам бясплатна давала нам абсталяваньне для запісу і зьвядзеньня агучваньня, але... у адзін прыўкрасны момант, калі першы фільм быў зьведзены на 95%, а за другі толькі думалі брацца, на офіс ЕРБ зьдзейсьнілі налёт і сканфіскавалі ўсю аргтэхніку - у тым ліку і тую, на якой захоўваўся праект агучваньня. А калі праз пэўны час вярнулі, то ніякіх Піратаў (дый, я так разумею, і шмат чаго яшчэ) там ужо не было... Але дзякуй Богу ў нас былі бэкапы галасоў прапісаных паасобку, проста на той момант ужо не хапіла сілаў ні маральных, ні ўсякіх астатніх усё гэта зрабіць яшчэ раз... Дый Міхалка мы ўрэшце так і не злавілі тады, хоць вельмі на гэта спадзяваліся і мелі ад яго абяцаньне пры магчымасьці прыняць удзел: толькі-толькі выйшаў, Капітал, здаецца, пачаліся бясконцыя канцэрты, і ён адно па тэлефоне казаў, што "калі атрымаецца, запішуся"... А мы вельмі хацелі, і таму чакалі...
Але вось ужо колькі часу мінула, і сытуацыя цалкам іншая на дварэ, ды справа зь "Піратамі" (прынамсі, для мяне) не забытая - спадзяюся, у гэтым годзе абсталюем ужо для запісваньня аўдыёкнігаў сякую-такую студыю, і тады даагучым тыя фільмы, каго б мне гэта ні каштавала. Таму найгалоўнае, што голас Лявона ў ролі Джэка Вераб'я (прычым, у абедзьвюх частках) захаваўся - астатняе, калі будзе трэба, запішам яшчэ раз!