04.12.2012 / 20:25

Распачата друкаванне факсіміле Полацкага Евангелля канца ХІІ — пачатку ХІІІ ст. 5

4 снежня ў Мінску, у тэхнічным цэнтры «СНАМІ», урачыста запушчана друкаванне факсіміле аднаго з найстаражытнейшых помнікаў айчыннай кніжнай культуры — знакамітага Полацкага Евангелля канца ХІІ — пачатку ХІІІ стагоддзя.

Акцыя прайшла ў межах Года кнігі і прымеркавана да 1150-годдзя Полацка. Гэты праект з’яўляецца вынікам сумеснай пяцігадовай дзейнасці Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, Нацыянальнай акадэміі навук, выдавецтва Беларускага экзархата і міжнароднага дабрачыннага фонду «Сям’я — Яднанне — Айчына».

Паводле слоў намесніка дырэктара НББ па навуковай працы і выдавецкай дзейнасці кандыдата культуралогіі Аляксандра Сушы, Полацкае Евангелле — унікальны помнік славянскай пісьменнасці, які паказвае глыбокія карані праваслаўных традыцый на беларускай зямлі.

«Такіх старажытных кніг у нас больш няма, — адзначыў ён. — Можна ўспомніць хіба што Тураўскае Евангелле, якое дайшло да нас толькі ў дзесяці старонках.

Тут жа мы маем поўнааб’ёмную кнігу, якую нездарма завуць першакнігай беларускага народа — у ёй знайшлі адлюстраванне глыбокія традыцыі нашай пісьменнасці».

Полацкае Евангелле ўяўляе сабою рукапісную кнігу ў выглядзе кодэкса, якая складаецца з 172 лістоў пергаменту. Тэкст напісаны старажытнай формай кірыліцы, якая выкарыстоўвалася ў ранніх рукапісах як від найболей урачыстага ліста. Вялікую цікавасць уяўляе афармленне кнігі, а таксама нататкі і ўкладныя запісы палачан ХІІІ-XIV стагоддзяў, якія захавалі асаблівасці жывой мовы нашых продкаў.

Сёння рэліквія знаходзіцца па-за тэрыторыяй Беларусі і мала даступная нават для даследчыкаў. Асноўная частка ўнікальнага кніжнага помніка захоўваецца ў зборы Расійскай нацыянальнай бібліятэкі ў Санкт-Пецярбургу, яшчэ два лісты — у фондах Расійскай дзяржаўнай бібліятэкі ў Маскве.

Факсіміле дазволіць максімальна аўтэнтычна ўзнавіць знешні выгляд і арыгінальную структуру кніжнага помніка, вярнуць яго ў культурную прастору Беларусі, зрабіць яго па-сапраўднаму нацыянальным здабыткам.

0
умацоўваюць пазіцыі РПЦ / Адказаць
04.12.2012 / 20:41
мова царкоўная (старабулгарская) паходжаньнем з Кіева... Пераклад на чужую мову. Дзе ўчынены рукапісны пераклад, таксама цемная гісторыя... Традыцыя старадаўняя і антыэўрапейская. Прычына адвечнага рабства. Інтэлектуалы нават у Расеі стогнуць ад гэтага (Андрэй Канчалоўскі...)
0
Алесь Беларус / Адказаць
04.12.2012 / 21:20
Нiбыта "браты", не жадаюць вярнуць тое, што скралi? А мы б iм факсiмiле падаравалi.
0
Алесь Суша / Адказаць
05.12.2012 / 00:42
1. Мова царкоўнаславянская, але з асобнымі беларускімі лексічнымі асаблівасцямі. 2. Маргіналіі на палях – на старабеларускай мове. 3. Пераклад не "на чужую мову", а на кананічную мову тагачаснага набажэнства праваслаўнай царквы. Поомнік то праваслаўны. Каб быў каталіцкім, быў бы на лаціне. 4. Дзе Евангелле перапісвалася – цёмная гісторыя толькі для тых, хто не захацеў абцяжарваць сябе даследчай працай, але без гэтага лічыць магчымым рабіць высновы. Аналіз моўных асаблівасцей рукапісу сведчыць пра яго стварэнне на паўночнабеларускіх землях. Пра значэнне гэтага помніка для нашай культуры можна сказаць яшчэ вельмі шмат (напрыклад, Полацкае Евангелле захавала ўкладны запіс знакамітага князя Андрэя Полацкага, паплечніка Вітаўта Вялікага). 5. Перапісванне Евангелля назваць антыеўрапейскай традыцыяй ніяк не выпадае, бо акурат новазапаветныя тэксты і хрысціянства сталі адной з ідэй, што стварылі сучасную Еўропу. Натуральна, усё на свой час. Сёння – гэта ўжо іншыя ідэі. Таму і Полацкае Евангелле трэба ўспрымаць як помнік свайго часу. 6. У Расіі інтэлектуалы ад усяго стогнуць. 7. Пра "скралі" і "вярнуць" – асобная гаворка. P.S. Тураўскае Евангелле захавалася не ў 10, а ў 11 і не старонках, а аркушах. Крыху сказілі. Але сэнс перададзены дакладна.
Паказаць усе каментары/ 5 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру