15.12.2012 / 18:10

Людзі на вёсцы зусім безабаронныя Даслаў чытач. Ці згодныя вы з яго меркаваннем? Адгукніцеся, людзі з вёсак! 28

Безабаронныя людзі на вёсцы, зусім безабаронныя. Уласную зброю мець забараняе ўлада. Міліцыянты прыязджаюць, але толькі пасля забойстваў.

У вёсцы немагчама нават адміністрацыйную справу ажыццявіць. Сведкаў міліцыянты не знаходзяць.

Вёска жыве сваім жыццём, па сваім законе. І у кожнай вёсцы ён свой.

Чатырыста гадоў таму, мяркуючы па перапісу войска ВКЛ, чалавек мог знайсці абарону побач.
Долмат, уладальнік Цапры, вёскі пад Клецкам, у 1528 годзе выстаўляў 4-х узброеных вершнікаў. Каб такое пацягнуть у тыя часы, трэба было мець пад сваёю рукою 64 двары, дзе жыло каля 400 душ. Тыя ж шляхціцы, хто не выстаўляю воінаў у войска, не маючы пад сабою халопаў, ішлі самі. Ішлі са сваёю зброяй. А што цяпер? За сваё жыццё на вёсцы можа быць спакойны толькі міліцыянт. А ці у кожнай вёсцы жыве міліцыянт?

Што тычыцца той жа Цапры, то ўчастковы жыве не ў Цапры, а мо ў якім Чарнопалі, да якога каля двух дзясяткаў кіламетраў.

Любога чалавека з Мінску ў такіх вёсках могуць давесьці да таго, што ён і на забойства можа пайсці.
Там ані спачування, ані культуры не знойдзеш часам.

Пражыўшы усяго паўтара месяцы у вёсцы, дзе я правёў калісьці сваё дзяцінства, я ледзь не ссівеў.

Суседка не умее чытаць. Жывуць ніба па старадаўняй показцы Ноmo homini lupus est — чалавек чалавеку воўк. Релігійны фанатызм.
Хлопцы, у каго ёсць прызыўнога веку, татальна ва ўнутранных войсках. Раённая газэта друкуе фота да Дня маці — бравы спецназавец з букетам кветак крочыць па сцене вайсковым крокам насустрач шчаслівай маме. Сын укормлены, абуты, адзеты і галоўнае — яму не ў Афганістан, а ў казарму ў Мінск, што на вуліцы Маякоўскага.
Дзе гаспадар слабейшы у вёсцы — добрыя суседзі робяць сметнік. Валяць платы, каб на соткі «праклятых мінскіх дачнікаў» хадзілі іх куры.
Кідаюць бітае шкло і каменьчыкі пад яблыны. У вочы гавораць нялюбым ім старым з Мінска, што хату тваю сапхнуць бульдозерам, а цябе, маўляў старую, забяруць у дом-інтэрнат для састарэлых.

Гэта жах, людзі. У Цапры дырэктар Клецкага дома культуры прыбраў з вачэй бібліятэку. Дзвярэй на ёй не было, дах праваліўся, печ пачалі разбіраць. І сапраўды, нашто цапранам бібліятэка. Хай застаецца царква і могілкі. Тая баба 80-ці гадоў, што падлогу мяце у царкве, лічыць, што так і трэба. Бібліятэка ёй непатрэбная. Яна чытаць не ўмее. А ў маладой сям’і побач — двое дзетак школьнага веку. У школу бацька возіць кожную раніцу ў Янавічы — аграгарадок…

Вайна, людзі. Неаб’яўленая вайна.

Даслаў Гаротны ў каменты на Nn.by

0
пралятаючы над сьметнікам / Адказаць
15.12.2012 / 18:35
малайчына АЎТАР ! Дзякую за рэалістычны допіс. Пішы больш, калі ласка. Вёсцы гэтай даць папоўскую прэмію "за высокую духоўнасьць"
0
Віталь / Адказаць
15.12.2012 / 19:50
Сам жыву у горадзе, але у вёсцы жывуць дзядулі з бабулямі, якіх вельмі люблю наведваць. Колькі вёсак не сустракаў усюды ветлівыя і добрыя мясцовыя жыхары (маю наўвазе людзей сталага веку, з якімі часцей за усё мею зносіны).
0
Валянціна / Адказаць
15.12.2012 / 20:04
Гаротны, падзяляю Вашы пачуцці. сама я з Браслаўшчыны. Праўда адносін паміж людзьмі такіх там няма, людзі вельмі дабразычлівыя. У іх другая праблема. На Браслаўскіх азёрах зрабілі Нацыянальны парк. Парк адкрылі, грошы цягнуць, але нічога не робяць, нават каваярні нармальнай у Браславе няма. Асноўная ж праблема для мясцовых жыхароў палягае ў тым, што развялося шмат дзікоў. Страляць іх нельга, мысцовыя ўлады нічога не робяць, а дзікі натуральна на агародах пасуцца. Пасадзіш бульбу - уначы прыйшлі і з'елі. Таму летам на Браслаўшчыне можна пасля 11 вечара пачуць сярэднявечны крнцэрт, так дзікоў пужаюць, альбо яшчэ кастры робяць. Збіралі сход, адзін начальнік гаворыць адно, другі супрацьлеглае. Сусед падняўся і кажа : я так разумею, што хутка ўсе людзі вымруць (няшмат іх засталося па нашых вёсках, а да таго ж у Віцебскай вобласці яны заўсёды меншыя былі), і праблема знікне. На зямлі амаль ніхто не працуе. Калхознікі атрымоўваюць зарплату нярэдка прадуктамі. Старшыні б'юць звычайных калхознікаў. Здарыўся у нас выпадак , калі прыехаў старшыня на поле ў час жніва, выцягнуў аднога з камбайна (здаецца выпіўшы быў альбо заспрачаўся, дакладна не ведаю) і даў у твар. Той пайшоў і знясіліўся, бо не вытрымаў абразы на вачах у другіх мужыкоў. Тое што робіцца ў вёсцы - гэта страшна, дый і вёскі амаль няма.але не трэба асуджаць гэтых людзей. Беларусь на працягу стагоддзяў была земляробчай, беларусы заўсёды жыліў згодзе з прыродай. Індустрыялізацыя выняла душу беларуса, з тым страціў ён сэнс. Я думаю, што той пераможа Лукашэнку , хто прыйдзе з любоўю да беларусаў, у тым ліку і да гэтых апусціўшыхся людзей.
Паказаць усе каментары/ 28 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру