25.10.2007 / 17:57

Джэці. 10 немаўлят З сэрыі «Год паэзіі». Надрукавана ў № 39'2007 5

Я не хацеў выходзіць вонкі:
Я патрыёт сваёй старонкі.
І я падумаў: уцяку,
Хоць у кішку, хоць у руку...

    НАПЯРЭДАДНІ

    (замест прадмовы)
    Вытыркаюцца вежы, нібы цьвікі
    З адваротнага боку тонкае дошкі.
    Хутка я зразумею, хто ты такі.
    Засталося трошкі.
    На зьмярканьні крыж узьнёсься ўгару
    З надзіманым звонам спадніцы.
    Ты зрабіў са мной гэта, і, калі не памру,
    Абавязаны ажаніцца.

    1. ВЕТЛІВАЯ

    Прывітаньне, мама!
    Вось якая ты!
    Ты, як я, таксама
    Геній пекнаты!
    Сьвет такі вялікі…
    Свой — або чужы?
    Нехта цягне рукі…
    Ой, дапамажы!..
    Я ў сваёй задачцы
    Выйшла з кропкі А.
    Прывітаньне, мама!
    Дай мне малачка!

    2. ПАРТЫЗАН

    Я не хацеў выходзіць вонкі:
    Я патрыёт сваёй старонкі.
    І я падумаў: уцяку,
    Хоць у кішку, хоць у руку.
    Сябе прыклею, прывяжу,
    Але — ні кроку за мяжу!
    Мяне выкурвалі, як ліса,
    Мяне круцілі — ледзь адбіўся,
    Мяне, як джына закліналі,
    І выціскалі, і піналі…
    І вось яно — сьвятло ў танэлі…
    Перамаглі! — каб вы згарэлі…

    3. РАКЕТА

    Я так сюды ляцела,
    Што абганяла час!
    Дашчэнту прапацела,
    Раструшчыла абцас…
    Ці жарты — зь іншасьвету!
    Аж сьвіснула ўвушшу!
    Я па жыцьці ракета —
    І гэта дакажу!

    4. СЬНЯГУРАЧКА

    Цёця! Цёця! Цёця!
    Знайдзі мяне пад сьнегам!
    Дзядзя! Дзядзя!
    Машына! Машына!
    Я жыла на зорцы —
    І нарадзілася ў сьнег.
    Верыш? — я не растану ўвесну:
    У мяне гарачая кроў,
    І я ўмею любіць.

    5 і 6. ДВОЕ

    Дзьве нагі і дзьве нагі…
    Хто з нас першы, хто другі?
    Па сакрэце…
    (ціха! фельчар!)…
    Шшшш…
    ДРУГІ
    ПАЛЕЗЕ
    ПЕРШЫМ!

    7. ДЫСЫДЭНТ

    Мэдсястра, са звышгрэблівай мінай:
    «Посмотри, он ещё и сцыт!»
    І скруцілі мне рукі за сьпінай,
    А вочы апёк альбуцыд.

    8. Кесару - КЕСАРАВА

    Опа! А я ўжо тут!
    Сустракаюць афіцыйныя асобы.
    А я нават не сабраў рэчы.
    Я магу па іх вярнуцца?
    А‑а, вось і яны! Дзякуй!
    Гэта што?
    Навошта гэтая гума?
    Не, дзякуй, я не галодны.
    Стоп‑стоп‑стоп.
    Чаму вы мяне скручваеце?
    Чаму спаць?
    Я не хачу спаць!
    Што вы робіце?
    Гэта гвалт!
    Паклічце майго адваката!..

    9. ЦЯЖКІ

    Яны хацелі пачуць, як я плачу,
    Яны хацелі пабачыць, як я жыву.
    І, каб вырашыць гэтую задачу,
    Доўга ламалі галаву
    Мне. Абцугамі.
    І косткі — маме.
    Мая добрая, мая белая мама
    Амаль нежывая ляжыць.
    Ня бойся: я важу 5 кіляграмаў!
    Я заплачу. І мы будзем жыць.

    10. ВЫДАТНІЦА

    Мне адразу паставілі 10 па АПГАР.
    Я прыйшла з усьмешкай на твары,
    Павіталася з дактарамі і сёстрамі
    (Некаторыя страцілі прытомнасьць),
    Паціснула руку маме,
    Выпіла шампанскага з татам.
    І першае, што мне зрабілі, —
    Гэта вырвалі першародныя зубы.
0
чытач / Адказаць
26.10.2007 / 00:58
брава! :))))))
0
чытач 2 / Адказаць
26.10.2007 / 18:35
А, па-мойму, лухта.
0
мама / Адказаць
29.10.2007 / 13:21
блізка, блізка. мамы вельмі добра разумеюць
Паказаць усе каментары/ 5 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру