12.06.2014 / 16:00

У Беларусі час чабору ФОТА 6

Хiба на вечар той можна забыцца?
…Сонца за борам жар-птушкай садзiцца,
Штосьцi спявае пяшчотнае бор,
Пахне чабор,
Пахне чабор…

Лёгкiя крокi на вузкай сцяжынцы.
Дзеўчына ў белай iскрыстай хусцiнцы,
Быццам абсыпана промнямi зор.
Пахне чабор,
Пахне чабор…

Выйсцi б насустрач, стаць i прызнацца.
Вось яно — блiзкае, яснае шчасце,
Клiкнуць хацелася – голас замёр.
Пахне чабор,
Пахне чабор…

Год адзiнаццаць, а можа, дванаццаць
Сэрца балiць, што не здолеў спаткацца,
Сэрца нязменна хвалюе дакор.
Пахне чабор,
Пахне чабор…

Час той схаваўся за дальняй гарою,
Здасца хвiлiнай — яна прада мною…
Выйду. Гукаю. Маўклiвы прастор.
Пахне чабор,
Пахне чабор…

Верш Петруся Броўкі (1957), фота Сяргея Гезгалы (2014), песня гурту «Спрат» (2006)

0
Яўген / Адказаць
12.06.2014 / 18:08
Чамусьці чабор мне здаваўся іншай кветкай.
0
fler / Адказаць
12.06.2014 / 23:41
Полный релакс . Дзякуй усiм .
0
askrealp / Адказаць
13.06.2014 / 00:25
Na maiu dumku i pesen' ne patrebna, nastol'ki sumna-ramantychna prygozhy versh, usia muzyka uzho ubudavana u sens pachucciou: u nastal'gii pa zgublenym shancam, u piashchotnykh uspaminakh, naveianykh znaiomym vodaram bylykh momantau i miascin, ab tym, shto uzho nikoli ne pautorycca. Pa mne, dyk sliozy prasochvaiucca, a nia noty. Dziakui, shto nadrukavali versh, NN!
Паказаць усе каментары/ 6 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру