30.12.2014 / 14:28

Георгій Ліхтаровіч. Сынам 1

Прытуліся, сынок, да матулі —
Табе заўтра ў дарогу ад ранку, —
Пасядзі побач з ёю на ганку,
Аніхто, як яна, не прытуліць.

Пацалуй, сынка, матчыны рукі,
Што пяшчотна цябе гадавалі
І хвіліны спакою не зналі:
Сёння дзеткі, а заўтра і ўнукі.

Папрасі, каб скупеча-зязюля
Ёй гадочкі лічыла як трэба,
Бо заўсёды лагоднае неба,
Калі побач з табою матуля.

Памаўчы: непрыдатныя словы,
Іх тут будзе, напэўна, замала.
Лепш успомні, як маці спявала, —
Гукі вечнай і ласкавай мовы.

Можа, стрэне бяда за парогам,
Можа — лёс як усмешка дзіцяці,
Але толькі Айчына і Маці
Прыдадуць накірункі дарогам!

І, насуперак снам і трывогам —
Цяжка з сынам заўжды расставацца, —
Маці здолее заўтра стрымацца,
Толькі скажа адвечнае:
З Богам…

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

0
Кнехт / Адказаць
31.12.2014 / 09:42
*** Дзе любоў нам адшукаці? Дзе жыве яна здавён? Любоў маці да дзіцяці - вось любові эталон! 🐣
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру