11.09.2015 / 23:48

Сяргей Навумчык правёў мінскую прэзентацыю кнігі «Дзевяноста пяты» па відэасувязі 12

Лёсавырашальны для Беларусі год, якім яго запомніў непасрэдны ўдзельнік ключавых падзей.

У пятніцу, 11 верасня ў мінскім Палацы мастацтваў прайшла прэзентацыя кнігі «Дзевяноста пяты» журналіста Сяргея Навумчыка, былога дэпутата Вярхоўнага савета.

Аўтар распавёў пра кнігу праз відэасувязь з Прагі — у 1996 годзе ён з’ехаў з Беларусі, атрымаў палітычны прытулак за мяжой. Ён хацеў прыехаць на прэзентацыю асабіста, ды сутыкнуўся з бюракратычнымі перашкодамі.

У 1995 годзе прайшоў рэферэндум, па выніках якога рускай мове быў нададзены статус другой дзяржаўнай, у якасці дзяржаўнай сімволікі вярнулася мадыфікаваная савецкая, прэзідэнт атрымаў больш правоў. Навумчык называе рэферэндум нелегітымным, як і самі пытанні, вынесеныя на яго. Навумчык быў адным з 19 дэпутатаў Апазіцыі БНФ, якія абвясцілі галадоўку ў знак пратэсту, але былі збітыя і выкінутыя з Авальнай залі вайскоўцамі і міліцыяй.

Навумчык сцвярджае, што рэферэндум адкрыў прэзідэнту шлях да неабмежаванай улады. У стаўленні да рэферэндуму як да лёсавырашальнага для Беларусі моманту Навумчыка падтрымалі выступоўцы і госці прэзентацыі.

Кніга «Дзевяноста пяты» выйшла ў серыі «Бібліятэка Свабоды. XXI стагоддзе». Гэта трэцяя кніга серыі: раней Навумчык пісаў пра 1991 і 1994 годы («Дзевяноста чатыры» была прэзентаваная ў сакавіку). У бліжэйшых планах аўтара — працяг серыі, кніга пра 1996 год, якая стане «менш палітычнай і больш асабістай».

На прэзентацыі сабраліся дзве сотні чалавек: палітыкі, дзеячы культуры і проста аматары гісторыі. Былі як удзельнікі падзей, што апісвае кніга, так і тыя, што ў той час яшчэ і не нарадзіўся. Месца ў зале, як і экзэмпляраў кніг, хапіла далёка не ўсім.

Сярод прысутных былі заўважаны Алесь Міхалевіч і Алег Трусаў.

«Дзевяноста пяты» пазітыўна ацанілі сучаснікі Навумчыка і ўдзельнікі апісаных падзей.

«Гэта каштоўнае, дакладнае даследванне па найноўшай гісторыі змагання за незалежную Беларусь пагрунтована на дакументах, на летапісе друку, на ўспамінах і архіўных матэрыялах і на вопыце ўласнага ўдзелу ў палітычным працэсе той пары», — Зянон Пазняк.

«Ад новай кнігі Сяргея, не ставячы пад сумнеў вартасці папярэдніх кніг «1991» і «1994», у мяне засталося ўражанне, што Сяргей распісаўся, што стыль яго зрабіўся лягчэйшы, што ён больш патрабавальны стаў у адборы фактаў, практычна знікла штосьці такое неістотнае, другаснае», — Уладзімір Арлоў.

«Кніга выдатна адпавядае жанру «нон-фікшн». <…> У кнігах гэтага жанру выкарыстоўваюцца мастацкія прыёмы раскрыцця вобразаў і такая спецыфічная кампазіцыйная арганізацыя твораў — сцэна за сцэнай. У выпадку з Сяргеем Навумчыкам гэта не толькі сцэна за сцэнай, але і год за годам. І можна сказаць, што гэта ў пэўным сэнсе ўзорны нацыянальны «нон-фікшн», — піша Ганна Кісліцына.

Кнігу ў PDF-версіі можна бясплатна прачытаць на сайце «Радыё Свабода», як і іншыя кнігі «Бібліятэкі свабоды».

Аляксандр Арсёнаў

0
Полковник / Адказаць
12.09.2015 / 00:22
Бесспорным необратимым фактом является политическая катастрофа стихийного движения БНФ. Зенон Позняк безусловно является одной из причин этого падения народных надежд  на свободное национальное развитие. Сложно было собрать в одном месте столько крайне неразвитых простых людей, нередко с хамскими комплексами, но Позняку это удалось. Авторитарный до одержимости Позняк всячески изгонял из своего окружения маломальски мыслящих беларусов. На дух не переносил инакомыслия.  Накапливалось напряжение. Это неизбежно привело к конфликту в близком кругу, даже среди тех, кто его в начале покорно поддерживал.  Народное движение за национальную свободу попало в руки недалёких популистов, демагогов и было ими бездарно погублено. Теперь Позняк и его идолопоклонники (их можно пересчитать  по пальцам) пишут оправдательные мемуары низачто не желая признавать свою политическую  несостоятельность. Презентация была подготовлена, как колхозное собрание или  даже, как  поминки политических покойников - вся состояла из панегириков в их адрес... Зачем беларуская служба РС  дискредитирует себя и погружается в каменный век катастрофического прошлого вслед за крайне неудачными бывшими активистами из окружения Позняка ?
0
в топку! / Адказаць
12.09.2015 / 10:59
Полковник, неяк незразумела з твайго каментара, гарюеш ты ці радуешся пра катастрофу? Усё-такі трэба быць адукаваным і разумным, каб ізлагать свае думкі, каб быць зразумелым іншымі, а не нейкім Полковніком. Колькі сражэнняў выйграў, Полковнік ці ты толькі па Фронтам герой?
0
mikola ramanau / Адказаць
12.09.2015 / 11:05
Polkovnik- ne e.... Mozgi!
Паказаць усе каментары/ 12 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру