05.11.2015 / 19:16

Стась Карпаў. ***Усё ніяк — забыццё. Толькі дзіўная стома з дрымотаю… 14

Усё ніяк — забыццё. Толькі дзіўная стома з дрымотаю:
І забіць, як заўжды, — не заб’е.
І дакладна не зробіць мацней.
Усё не цёмная ноч. Толькі дзень з абсалютнай самотаю.
Пад зацвілай вадой сорак лье.
Выплываеш — і зноўку на Цне:
Нехта тоне адзін за туманным чаротам, на беразе.
Штохвілінна, штодзень між бетонных растрэсканых глыб.
Рвуцца навалкі ў неба з вяровак як белыя ветразі
І растуць пад арэлямі ямы ушыр і углыб.

Нікуды з ніадкуль не прыйсці. Не сысці і не вы-ісці.
Гэта шлях безнадзейна крывы
Ад таго, што пытанне — цаны.
Адрыўны каляндар на сцяне просіць жалю і літасці.
Я з дзяцінства баюся крыві —
Сераду не сарваць са сцяны,
А сядзець і пісаць пра сябе, ўсё няладна ды пропісам
І сябе ж правяраць нібы газ, і святло, і ключы
І круціць галавой, як прабітым запыленым глобусам,
Эліптычнасць сваю несучы. Эліптычнасць сваю несучы…

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

Стась Карпаў

0
Генэрал Голад / Адказаць
05.11.2015 / 19:38
Я пайшоў у нікуды. у абышто, у абыяк... Мне цікава хавацца пад мокраю бульбаю. Ссохлы цэбар на бабчыным плоце закляк Сьнег ляжыць цёмна-шэраю гурбаю. Хтосьці пье, хтосьці курыць траву, Я - пішу проста вершы бяз сэнсу і меры. Лезе,лезе ўсялякае мне ў галаву І вылазіць радкамі на аркуш паперы.
0
Rupar_epochi / Адказаць
05.11.2015 / 19:50
Ешце болей чакаляты, генерал. Яно для галавешкі - карсна. І наогул, ешце. Карысна)
0
ментол / Адказаць
05.11.2015 / 19:50
Тяжело ему нести элиптычнасть. "Типично русская тоска" как говорил Тарас Шевченко.
Паказаць усе каментары/ 14 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру