29.11.2015 / 18:42

Уладзімір Някляеў. Снег 11

Дзе голаў прытулю,
Там i знайду начлег.
Снег першы —
На зямлю,
Наступны снег — на снег.

На рану —
Першы боль,
Наступны — на шрамы,
На лёс, на стынь i золь,
На першы след зiмы,
Што толькi пачала 
Па снежнi свой разбег…

Прыбегла. Абняла.
З плячэй страсае снег.

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

0
Рупар уратаванай бульбы / Адказаць
29.11.2015 / 19:10
Паэзія роспачы, хаўтуры па беларускай дэмакратыі. Белнацыі патрэбныя не мямлі, а палымяныя трыбуны: Марш, марш, нас тысячы, рукі ў замок, воляю трызнячы, мераем крок. Славамір Адамовіч. МАРШУ СВАБОДЫ–2000 http://nn.by/?c=ar&i=94320
0
Андрэй / Адказаць
29.11.2015 / 19:32
Прыгожа
0
Леся / Адказаць
29.11.2015 / 19:36
Рупар уратаванай бульбы, достали своими "трыбунами" и "закликами". Не по Славомиру Адамовичу будут изучать литературу нашего времени, а по Некляеву. Ну, может, вспомнят и про наличие одиозных фигур типа С. Адамовича, считавших себя великими писателями.
Паказаць усе каментары/ 11 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру