14.02.2016 / 14:20

Стась Карпаў. Нічога не будзе 8

Паўтарай за мной: я малады, малады.
…Малачко дапі, з’еш катлетку…
Але прыходзіць холад, а за ім — халады, халады
І запаўняюць усяго, усяго. Кожную клетку.
І гэта значыць, што я старэю і больш не расту.
І мушу пачаць забываць і пісаць сюды хоць
За кожны год прадрапаўшы берасту,
Што мне не дыхаць бывае лягчэй, чым дыхаць,
Што я ахвяра пропісаў і папер
Сабе цьвярджу што гэта напэўна зіма і
Усё нязменна.
Ды вецер не той. Цяпер
Ён больш не дзьме, а проста мяне выдзімае.
З краіны з паверхні з-пад купала ліхтара
З такой зямной і зразумелай арбіты.
І крок наперад, і зноў назад паўтара,
І нават страчаны цэніш нібы здабыты…
Як у маленстве ў валенках на катку,
Шукаеш, за што б схапіцца мёртваю хваткай,
Сваёй здранцвелай, сагнутай ў лакатку
Рукою і пахнеш у ёй заціснутай ваткай.
І ведаеш, ніхто не прыйдзе і не ўвядзе,
І страх не знікне ў тваім безвалосым пузе.
І будуць сняжынкі таяць у зелёнай вадзе
І больш ніколі
Ніколі-ніколі
Нічога не будзе.

0
Жвір / Ответить
14.02.2016 / 14:31
Budzie, Стась.
0
0 / Ответить
14.02.2016 / 14:51
Вось толькі ў месяцы верасьні выбары будуць. І зноўку за Таню заўзець і агітаваць... А ведаеш, потым жа мірныя перамены! Вось толькі б чатыры адсоткі нам з ёй атрымаць...
0
МатрУна / Ответить
14.02.2016 / 14:53
ды анягож... учора было лепей , чым сёння ... - гэта пра жыццё чалавека . ... але ж спяшаемся некуды i няма моцы спынiцца .... спынiмся тады , калi сняжынка не растане на далонi ....
Показать все комментарии/ 8 /
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, активируйте JavaScript в настройках своего браузера