«Хоць тры тысячы і не шалёная лічба, але для беларускай кнігі гэта вельмі істотна, тым больш, што іх прадалі ўсяго за адзін месяц, — кажа Глеб Лабадзенка, які разам з выдавецтвам «Тэхналогія» займаецца распаўсюдам «Айчыны». — Многія беларускія кнігі сёння выдаюць накладам 100, 200, 300 асобнікаў. Канечне, калі ўзяць у рукі кнігі на беларускай мове пачатку 90-х гадоў, можна сустрэць наклад у 100 тысяч асобнікаў, але сёння пра гэта можна толькі марыць. «Айчына» шыкоўна надрукаваная, каштуе яна не танна, таму яшчэ больш нечакана, што ў наш няпросты час так шмат людзей дазволілі сабе набыць яе. Гэта натхняе».

Як заўважае Лабадзенка, «Айчыну» набывалі найперш звычайныя людзі. Павальна бралі па некалькі асобнікаў, многія набывалі па тры, а некаторыя замаўлялі адразу па пяць ці шэсць кніг.

«Не магу раскрываць імёнаў, але адзін з самых вядомых у Беларусі футбалістаў узяў адразу 10 кніг. Яны сустрэліся з Уладзімірам Арловым, і яны вельмі цёпла паразмаўлялі, абодва на беларускай мове, — дадаў Глеб. — Зноўку ж, не магу назваць імя, але замовіў адразу некалькі кніг адзін з вельмі высокапастаўленых людзей у Беларускай праваслаўнай царкве».

Адначасова з выхадам дадатковага накладу аўтары запусцілі адмысловы сайт Айчына.бел, дзе можна пабачыць старонкі з кнігі, паглядзець малюнкі, пачытаць пра аўтараў, пра другую частку, якая ўжо рыхтуецца да друку, ды замовіць сабе колькі асобнікаў маляўнічай гісторыі. Тут жа можна адсочваць, калі плануюцца сустрэчы з Арловым і Татарнікавым.

Бліжэйшая аўтограф-сесія аўтараў з магчымасцю набыць кнігу пройдзе ў кнігарні «Акадэмкніга» (праспект Незалежнасці, 72) у панядзелак, 13 сакавіка, ад 18 да 20 гадзін.

«Заканамерна, што кніга стала паспяховай, — кажа Глеб Лабадзенка. — Так шырока ды з такімі класнымі малюнкамі беларускую гісторыю для дзяцей раней ніхто не пісаў. Другая частка кнігі закране ў тым ліку і 20 стагоддзе, пра гэты перыяд увогуле раней для дзяцей не пісалі. Трэба пакланіцца Арлову і Татарнікаву за тое, што яны зрабілі «Айчыну». Усе разумелі, што такая кніга патрэбная, але ніхто яе не зрабіў.

Як бацька я асабіста ўдзячны, што цяпер можна дзецям зразумела і цікава расказаць гісторыю без усялякіх даведнікаў і вікіпедый. Ведаеце, ёсць выраз: «Хачу ў тую Беларусь, якую па тэлевізару паказваюць». Калі чытаеш «Айчыну», марыш патрапіць у тую Беларусь, пра якую пішуць Арлоў і Татарнікаў, таму што разумееш, якая велічная наша гісторыя. Перапаўняе гонар, што ўсе гэтыя людзі і падзеі стаяць за плячыма кожнага беларуса».

Дарэчы, агульны наклад кніг па гісторыі для дарослых «Краіна Беларусь» і «Вялікае княства Літоўскае» Уладзіміра Арлова і мастака Змітра Герасімовіча — 27 тысяч асобнікаў. Яны таксама паспяхова прадаюцца.

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?