03.08.2017 / 11:15

«У сцягах нашых многа святла». Стагоддзе Янкі Брыля 8

Калаж Наталлі Гарчычка, padabayki.na.by.

4 жніўня спаўняецца сто гадоў з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Янкі Брыля.

Іван Антонавіч Брыль нарадзіўся 4 жніўня 1917 года ў Адэсе, куды ягоную сям'ю закінула віхура Першай сусветнай. Каранямі ён быў з-пад Міра, куды вярнулася сям'я, дзе ён і вырас. Служыў у марской пяхоце, пачаў вайну ў верасні 1939 ад Вестэрплятэ. У 1941 уцёк з палону, спачатку хаваўся, а пасля партызаніў у родных мясцінах. 

Ён памёр у 2006, пахаваны на могілках у Калодзішчах.

Быў майстрам мініяцюры. Вось адна з іх, напісаная ў 1999 годзе.

* * *

Сонечна. У сцягах нашых многа святла. Мноства людзей, якія ведаюць, што да чаго. З цынічнай дыктатурай, з авантурнымі «саюзамі», з небяспекай вялікай, ці не апошняй вайны, з пакутамі i смерцямі, імя якім чарнобыльскія… Калі мяне з калоны заўважылі, прыязна замахалі рукамі, заўсміхаліся, кінулі «жыве Беларусь!» — голас мой у адказ слёзна ўздрыгнуў… Так было ўчора. А сёння ўранні, толькі прачнуўся, адразу падумалася: колькі ў гэтым маім узрушэнні свайго, асабістага, a колькі агульнаграмадскага? Ну, а як гэта трэба i ці трэба дзяліць? Радасна, патрэбна мне адчуванне прыналежнасці да народнага, прыемна ад пашаны людзей, якіх я i сам паважаю. Добра было таксама прысесці на сходках шырознага ганка Палаца спорту, побач з незнаёмым мужчынам, у руцэ якога старчма стаяў высока i светла наш бела-чырвона-белы, а з гутаркі неўзабаве выявілася, што гэта рабочы, ужо на пенсіі, што ў яго таксама ногі баляць, хоць ён i маладзейшы аж на сямнаццаць гадоў. Мітынгу, які быў падрыхтаваны, не адбылося, бо ўлады прадумана арыштавалі машыну з гукаўзмацняльнай апаратурай, а авалодаць увагай шматтысячнай грамады пры дапамозе ручнога рупара было немагчыма. Але свята адбылося. Toe, што агульнае i што ў кожным. Малітвенны настрой душы: дай Бог выжыць, каб без слязы ў душы сказаць, што Яна, Беларусь, жыве.

1999

0
Дзядзька / Адказаць
03.08.2017 / 12:26
Кранула.
0
Олег / Адказаць
03.08.2017 / 14:32
В стягах наших много света! Но всегда всего два цвета...)))
0
Генэрал Голад / Адказаць
03.08.2017 / 14:56
Я да гэтага часу ўспамінаю адзін Чарнобыльскі шлях... 
Які быў год: ці 1996, ці то 1997?... Дакладна не памятаю. Калі крочылі па вуліцы Мірашнічэнкі, я заўважыў на ўзбочыне старога мужчыну. Той быў на адной назе, у адной руцэ была мыліца, а ў другой ён высока трымаў НАШ СЬЦЯГ. Сьцяг быў старым, мабыць аднаго веку з чалавекам, які трымаў яго. З-за таго, што ў яго не было аднае нагі, з-за свайго сталага веку сьцяганоша ня мог ісьці ў калёне. Ён стаяў, усьміхаўся і плакаў... 
Чаму я не падыйшоў, чаму не загаварыў, чаму не абняў яго? Да гэтага часу не магу сабе прабачыць.
Паказаць усе каментары/ 8 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру