Масква мае сваё бясспрэчнае прыцягненне, як калос, абаперты на працу і пакуты розных народаў, дзе імперская веліч ззяе золатам, а позні капіталізм раздзімаецца неймаверным кітчам.

Апошні мой візіт у гэты горад адбыўся перад Новым годам, фармальна па справах, трэба было правесці колькі працоўных сустрэч. Але, як звычайна для мяне, не абышлося без наведвання музеяў, паколькі якраз перад Новым годам тут сабралася канцэнтрацыя важных рэтраспектыўных выстаў мастакоў, якія маюць наўпростае і непасрэднае дачыненне да беларускай культуры: Суціна, Малевіча і Лісіцкага. Да таго ж, у сферу маіх зацікаўленасцяў наўпрост трапляе 100-гадовы юбілей рэвалюцыі 1917 года, і было цікава, як у расійскай сталіцы далі рады гэтай даце....

Гэты артыкул платны.

Каб прачытаць, трэба быць падпісчыкам ці аплаціць доступ.

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?