16.05.2018 / 19:03

Мова наша. «Есці, абы далезці» і «Cнедаў, абедаў — жывот не ведаў» 20

«Прачытаў у вас у рубрыцы «Мова наша» нататку пра выразы «Еж, колькі душа прымае» і «Еж, пакуль рот свеж», — напісаў у «Нашу Ніву» чытач Валяр'ян з Мінска. — і ўспомніў, якія харошыя прыказкі ўжывалі мае дзед з бабай.

Па-першае, выраз «Еж, покуль рот свеж» меў дадатак: «бо як памрэш, то калом не ўвапрэш».

А яшчэ ўзгадалася, што, калі вельмі галодны, вельмі есці хочаш, прыгаворвалі «Есці, абы далезці». А пра пустую, бедную яду казалі «Снедаў, абедаў — жывот не ведаў».

Заадно хачу падзякаваць вам, «Наша Ніва». З вас пачынаю дзень і вамі сканчаю», — піша Валяр'ян.

nn.by

0
Генэрал Голад / Адказаць
16.05.2018 / 19:31
"Як не еў - то не мог. А як паеў - то каб лёг" - пасьля абеду, пасярод цяжкай працы.
"Як не ўежна, то хоць улежна" - калі ежы няма, ці мала, а адпачыць час маецца. 
1
хамса / Адказаць
16.05.2018 / 19:48
«есці, абы далезці» куды? да ложка?)
1
хамса / Адказаць
16.05.2018 / 19:56
раней людзі бедна жылі.. галадавалі.. што адлюстравана ў прымаўках.. я ж вам таксама нядаўна прыводзіла прымаўку, якая шчэ раскрывае гасціннасць беларусаў з іншага боку): 'госць не дзьміся: еж, што ў місе'
Паказаць усе каментары/ 20 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру