01.07.2018 / 18:06

Уладзімір Някляеў. Крыжы. Верш 24

29 чэрвеня 2018 года былі арыштаваныя крыжы, якія беларусы везлі ў Курапаты, каб абараніць Нацыянальны мемарыял ад нячыстай сілы.

Арыштаваныя крыжы.
Нябесны Ойча, адкажы,
Ці час нам брацца за нажы,
Ці падстаўляць шчаку другую,
Як падстаўляе з года ў год
Яшчэ няспраўджаны народ,
Што сам з сабою варагуе?

Даруй нам, Божа. Не карай.
Хай сам сябе знішчае край
Той родны кут, што так нам мілы,
Дзе ў храмах молімся чужых,
Дзе мёртвым сорамна за тых,
Хто зневажае іх магілы!

Даруйце нам, дзяды, бацькі…
Хай вам баляць, пякуць цвікі,
Якімі вы раскрыжаваны,
Хай Беларусь, уся ў слязах,
Пакуль мы таньчым на касцях,
Галосіць, ліжа вашы раны!

Няхай паміж крывавых вех
На здзек сыходзіць і на смех
Усё, што стала нашай доляй,
І хай знямее той народ,
Няхай той род ідзе на звод,
Які не заручыўся з Воляй!

Даруй смяротны грэх, Гасподзь!
Хай век не скінуць нам аброць,
Хамут, што самі мы надзелі!.
Хай прахам стануць дух і плоць,
Але пакінь надзею хоць,
Пакінь мне, Госпадзі, надзею…

29.06.2018, Курапаты

3
Яўген / Ответить
30.06.2018 / 20:32
Цяжка гэта чытаць, але ў самую кропку. Дзякуй Уладзімер Пракопавіч - лепш за Вас ніхто не скажа.
4
Michał / Ответить
30.06.2018 / 20:51
Падставіць другую шчаку?
Сьцеражы божа...
Пакуль жывем з чужымі багамі,
Ніхто не дапаможа...
3
Стэфан / Ответить
30.06.2018 / 20:52
Сильно
Показать все комментарии/ 24 /
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, активируйте JavaScript в настройках своего браузера