09.07.2018 / 18:25

Что белорусы читают в отпуске? Топ продаж лета в «Академкниге» 6

1. Алексіевіч на беларускай мове

У найноўшым беларускім перакладзе апублікаваныя разам пяць кніг першай у беларускай гісторыі лаўрэаткі Нобелеўскай прэміі ў галіне літаратуры Святланы Алексіевіч, аб’яднаных у цыкл «Галасы ўтопіі»?

У вайны не жаночы твар. Пераклаў з рускай Валянцін Акудовіч.

Апошнія сведкі. Сіла дзіцячага голасу. Пераклаў з рускай Барыс Пятровіч.

Цынкавыя хлопчыкі. Пераклаў з рускай Андрэй Хадановіч.

Чарнобыльская малітва. Хроніка будучыні. Пераклаў з рускай Уладзімір Арлоў.

Час сэканд-хэнд. Пераклаў з рускай Сяргей Дубавец.

2. Рута Ванагайте, Эфраим Зурофф. Свои. Путешествие с врагом

Свои. Путешествие с врагом. Рута Ванагайте, Эфраим Зурофф. Перевод с литовского. Москва: АСТ: CORPUS, 2018 — 416 с. (Памяти XX века)

Перед нами книга, которая должна была быть написана в девяностые годы, когда мы были больше открыты правде, но она появилась только сейчас. И все равно вовремя. Страшная книга. Хотя сказать, что книга о Холокосте страшная, ничего не сказать, но тут приближаешься к невозможному для слова. В маленькой Литве 227 мест — ям, рвов, где расстреливали евреев, где-то есть знаки, где-то нет, а где-то уже земля перешла к частному собственнику. Расстреляли 200 тысяч евреев. Почти всех евреев страны! Об этом хотели бы забыть - и военное поколение, а теперь и их внуки: среди убийц литовцев было больше, чем немцев, немцев сотни, литовцев тысячи, Были там простые деревенские парни, но не только, учителя, пасторы тоже были, потому что убийце надо не просто дать автомат в руки, но и вбить несколько идей в голову. «Откуда у нас в простых деревенских домах хорошая мебель и дорогие вещи, откуда золотые коронки?» — спрашивала писательница. Везде следы преступления… Немногие свидетели, которых она нашла, рассказывали шепотом. «Почему вы говорите шепотом?» — «Убьют». — «Кто убьет?» — «Литовцы».

Руте Ванагайте тоже угрожают. Ненавидят многие: родные, знакомые, политики… Все хотят быть жертвами, никто не хочет быть палачом. Мифы нравятся людям больше правды.

Вы будете плакать над этой книгой — плачьте, но пла­кать мало, надо думать. Думать о том, как быстро расчеловечивается человек, человека в человеке немного, тонкий слой культуры легко смахнуть. Никто из нас, из тех, кто двадцать лет назад радостно кричал на площадях: «Свобода! Свобо­да!», не мог представить себе, что на месте коммунистиче­ской тирании вырастет много разных тираний. Опять уби­вать станет работой. Оглянитесь вокруг — отбоя нет от тех, кто готов делать эту работу. И уже делает.

Я не знаю, как спасти человека. Рута Ванагайте отчаянно хочет его спасти…

Светлана Алексиевич

3. Міхаіл Анемпадыстаў. Колер Беларусі

«Колер Беларусі» — гэта адна з першых спробаў візуалізаваць каларыстыку беларускай мінуўшчыны і сучаснасці з яе яскравымі колерамі і адценнямі, з прыроднымі структурамі, народжанымі пад уздзеяннямі трох стыхій.

Дызайнерскі альбом «Колер Беларусі» стаў апошняй вялікай працай выбітнага дызайнера, мастака і паэта Міхаіла Анемпадыстава.

Шыкоўная візуальная частка кнігі суправаджаецца аўтарскімі тэкстамі, якія раскрываюць галоўныя беларускія колеры — паходжанне іх назвы, гісторыю распаўсюду на асобных тэрыторыях, сімвалічную інфармацыю і тыя чыннікі, што ўплывалі на ўсталяванне пэўных каларыстычных прэферэнцый і стыляў.

Даследуючы колер як феномен культуры і маркер традыцыі, аўтар паказвае гісторыю стыляў і задае пэўны ракурс для разумення ўласнай ідэнтычнасці.

У кнізе апісаныя 7 колераў, якімі «пафарбаваная» беларуская культура: белы, чорны, чырвоны, сіні, шэры, залаты і зялёны. Кожны «энцыклапедычны артыкул» праілюстраваны дзясяткам фота, дзе зафіксаваная прысутнасць колеру ў прыродзе і ў матэрыяльнай культуры.

Чаму «красным» у Беларусі называлі зялёны колер? Чаму чорны нам не страшны? Што яднае шэры і зялёны? Як звязаны чырвоны колер з развіццём тэхналогій?

Адказы на гэтыя і шмат іншых пытанняў можна знайсці ў кнізе.

4. Сяргей Пясецкі. Яблычак

«Яблычак» — першы раман з «Менскай трылогіі» Сяргея Пясецкага, слыннага польска-беларускага празаіка. Аўтар з уласцівай яму каларытнасцю распавядае пра закрытае і поўнае таямніцаў зладзейскае асяроддзе Менска пачатку XX стагоддзя. Дзеянне ў рамане разгортваецца ранняй вясною 1918 года, калі Першая сусветная вайна пераўтварыла Менск у прыфрантавы горад, куды з усіх канцоў Еўропы і былой Расейскай імперыі з надзеяй хуткага заробку сцягнуліся зладзеі, прастытуткі і махляры.

Раман, які спалучае гумар і трагізм, апісвае зладзействы і ўнутраны свет злачынцаў, захапляе з першых старонак, трымаючы ў напружанні да апошняга сказа.

5. Андрусь Горват. Радзіва «Прудок». Дзеннік.

Журналіст, дворнік, дармаед, гаспадар, пісьменнік. Аўтар гэтай кнігі — чалавек, які шукае свае месца ў гэтым свеце. Такім месцам магла стаць утульная рэдакцыя сталічнага часопіса або модны хіпстарскі каворкінг. Але стала дзедава хата на Палессі, на ўскрайку Беларусі, на перакрыжаванні сусветаў. Гэта кніга не пра тое, як аднавіць напаўразбураны дом, саджаць агарод, даіць казу, жыць у вёсцы і не спіцца. Гэта кніга пра тое, як аднавіць напаўразбуранага сабе. Можа быць, яна пра тое, як вярнуцца да каранёў, да роднай моўнай і культурнай стыхіі і пра тое, як важна не згубіць бабуліны аповеды. А можа, пра тое, як стаць сваім для самога сабе.

6. Залатая шарсцінка, срэбраная павуцінка. Пераказ Уладзіміра Ягоўдзіка, афармленне Паўла Татарнікава

У кнізе 14 народных казак, упершыню запісаных даследчыкамі ў XIX стагоддзі і пераказаных пісьменнікам Уладзімірам Ягоўдзікам. Большасць казак малавядомыя шырокай публіцы. Малюнкі да кнігі, створаныя сусветна вядомым беларускім графікам Паўлам Татарнікавым, адзначаны самымі высокімі ўзнагародамі міжнароднай прафесійнай супольнасці.

Усе выданні можна знайсці ў кнігарні «Акадэмічная кніга» (пр. Незалежнасці, 72).

2
Kate / Ответить
09.07.2018 / 18:40
Калі гэта сапраўды так, то крута!
15
Змагар абаронца Курапатаў / Ответить
09.07.2018 / 22:36
Не веру ў гэты штучны рэйтынг. Толькі другая кніга можа быць у топе. Астатнія - пасрэдныя. Плюс рускамоўная літаратура ў любым выпадку больш папулярная апрыёры.
2
АЛИСТЕР / Ответить
10.07.2018 / 16:40
Вот же возьмутся пиарить кого-нибудь и люди верят... поговорим про этот "прудок" через лет пять... Никто и не вспомнит...
Показать все комментарии/ 6 /
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, активируйте JavaScript в настройках своего браузера