16.01.2019 / 16:01

«Но зато я в сваём небальшом гарадке магу выйці і свабодна прайцісь»: народ как он есть 5

«При слове «Украина» собрание болезненно застонало…»

Заходжу ў вагон цягніка, непадалёк ад мяне сядзяць два чалавекі пенсійнага ўзросту і маладая дзяўчына. Адзін з пажылых распавядае дзяўчыне пра сваю краіну, дзе цяпер жыве. Распавядае натхнёна, нахвальваючы яе на ўсе лады. І тое добра, і гэта, жыц/p>

Эта статья платная.

Каб прачытаць, трэба быць падпісчыкам ці аплаціць доступ.

Папоўніце віртуальны кашалёк ці набудзьце падпіску на сайце club.nn.by.

3
меркаванне / Ответить
16.01.2019 / 17:39
Знаёмы ход думак пасажыраў. Наш хоць шчыры ў сваіх недалёкіх "філасофстваннях", а вось другі.. Чаму з сястронкай не ў Расеюшке атабарыліся? Чаму арабы супраць Ізраіля- плоха, а пуцінцы супраць Украіны- не? Крывадушнік, адным словам. 
2
Пятрок / Ответить
16.01.2019 / 19:30
Жыцце як яно есць.Здаецца, нават пазнаў той невялікі гарадок.
26
Ляксандра / Ответить
17.01.2019 / 05:45
Не пойму.Зачем автору так ёрничать над трасянкай."Навуковасьць" сваю показать?Или над пожилым человеком поиздеваться?Ни одно,ни другое не красит.
Показать все комментарии/ 5 /
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, активируйте JavaScript в настройках своего браузера