20.02.2019 / 16:40

«Бог даў нам не адседку, а перамогу» 6

Пра непрадказальныя вынікі абароны Курапат піша ў сябе ў фэйсбуку Зміцер Дашкевіч.

Два гады таму шэсць адмарозкаў размясціліся на адмерзлай глебе будпляцоўкі ля Курапатаў. Правыя і левыя, нашы і іхныя прадказвалі кепскі лёс адмарожанай справе. На трэція суткі я ўжо і сам маліўся, каб нас перасадзілі і ня трэба было з ганьбаю сыходзіць сваімі нагамі. Але Творца гісторыі кажа: Мае думкі — ня вашыя думкі, і Мае шляхі — ня вашыя шляхі. Таму па выніку Бог даў нам не адседку, а перамогу.

Менавіта ў 2017-м дзяржчыноўнікі пачалі выказвацца пра неабходнасць ушанавання Курапатаў, аж нават намеснік старшыні КДБ агучыў пералік месцаў, дзе ў Мінску у 30-х камуністы ладзілі тэрор. Аж галоўны чыноўнік грозна патрабаваў паставіць кропку ў «палітычных спекуляцыях» вакол Курапатаў і ўсталяваць ва ўрочышчы памятны знак. І мы сапраўды падумалі, што ён больш ня будзе на гэтым спекуляваць і паставіць кропку ў забудове ахоўнай зоны нацыянальнага некропаля.

Але прыйшоў 2018-ы, і мы з сумам убачылі святочны інтэр’ер бульбашжора «Поедзем-поедім». З іншага боку, самадзержац абяцаў памятны знак і ён яго паставіў: забаўляльны рэстаран у былой, дзеля таго адмыслова ўрэзанай, ахоўнай зоне Курапатаў — гэта сапраўдны памятны знак пра 25-гадовую эпоху бяспамяцтва.

Зрэшты, нічога ў гэтым новага. Але я задумаўся: чаму мы зноў і зноў чуем гэта слова, Курапаты? 2017-ы, 2018-ы, 2019-ы… Будоўля бізнэс-цэнтра і нечуваная згуртаванасць людзей вакол абароны, забаўляльны кабак і «Ноч паэтаў», раструшчаная лава і новыя вялізныя крыжы вакол некропаля, збітыя машынамі абаронцы і штодзённая варта ля рэстарана… Трэці год мы гаворым пра Курапаты: ці ёсць у гэтым нейкі сэнс? Калі гісторыя, гэта не хаос і ня збег выпадковасцяў, але лагічны і заканамерны працэс, то ці ня ёсць Курапаты знакам часу?

У 1988-м Беларусь даведалася пра Курапаты. У 1989-м у Курапатах усталёўвалі першы крыж. А ў 1990-м абвешчана Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце Беларускай ССР. А ў 1991-м бел-чырвона-белы сцяг, які яшчэ тры гады перад тым міліцыянты маглі дзерці ў Курапатах, стаўся Дзяржаўным сцягам Беларусі.

Ці многія ў 1988-м і 1989-м распазналі знакі часу? Дзякуй Богу за тых людзей, хто распазнаў, — за тых, хто ўздымаў бел-чырвона-белы сцяг і абвяшчаў незалежнасць. Але пераважная большасьць, на жаль, знакаў часу не распазнала. Таму прыйшоў яшчэ горшы д'ябал, які ўзяў горшае ад камуністаў і горшае ад капіталістаў: і асуджанае самімі камуністамі імя Сталіна рэабілітаваў, і культ «усім па 500 долараў» кананізаваў.

Дзве тысячы год таму Ісус Хрыстос насварыўся на Сваіх сучаснікаў, кажучы ім: «Крывадушнікі! Аблічча неба адрозніваеце, а знакаў часу не можаце?» На жаль, гэты папрок актуальны цяпер і для нас. Бо Курапаты сёння — гэта першасны выклік для ўсіх і галоўны знак часу.

Канечне, у розны час у нас могуць быць розныя выклікі. Летась галоўным выклікам для нас быў «Дзень Волі» — і дзясяткі тысяч людзей, якія адчулі знак часу, з'ядналіся вакол кампаніі #БНР100. Хто ведае, заўтра расійскія танкі паедуць да нашых межаў — і мы, безумоўна, будзем не пад брамай бульбашжора стаяць, а акапвацца ў лясах Веткаўскага раёна. Але сёння #Курапаты — гэта відавочны для нас Божы знак часу. Ён настолькі відавочны, што Госпад паўтарае для нас яго трэці год запар.

Таму ёсць вялікае пытанне да кожнага патрыёта: калі сёння ты, твае думкі і тваё сэрца не ў Курапатах, то дзе ты ўвогуле? Ці не паглынула цябе другаснае, зацьміўшы першаснае? Ці не праспаў ты знакі часу, як на пераломе 90-х праспалі многія? Калі абагульніць груба, праспалі мы ўсе. Праспалі цэрквы, якія былі не гатовы несці духовую праўду, — і прыйшлі кашпіроўскія. Праспалі чыноўнікі, не гатовыя да рэформаў, — і прышлі маўродзі з алігархамі. Па многіх пазіцыях праспала і інтэлігенцыя — і мы скаціліся ў эпоху, яшчэ горшую за пераспелы савок.

Я пэўны, у Курапатах Бог дае нам сёння бясспрэчныя знакі часу. Ад таго, як адкажам мы на іх і ці адкажам увогуле, залежыць тое, якім будзе заўтра.

4
Малады / Адказаць
20.02.2019 / 22:38
Слава Госпаду!
1
Pauliuk / Адказаць
21.02.2019 / 07:49
Курапаты - кропка зборкі беларусаў, як нацыі. Госпад менавіта праз гэтае месца дае шанец за шанцам вызваліцца ад камуністычных кайданоў, але беларусы зноў "не гатовыя"...
26
вася чэсных / Адказаць
21.02.2019 / 08:55
В Бресте раскопали 600 останков жертв репрессий гитлеровцев против мирного населения. На месте захоронения(не рядом!) собираются построить жилой комплекс. Господа, не желаете палатку переставить? Вот вам, лакмусовая бумажка. По вашему ответу станут ясны и ваши цели в Курапатах.
Паказаць усе каментары/ 6 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру