Апошнім часам ходзяць чуткі, нібыта МУС валодае нейкай тэхналогіяй распазнавання твараў, дзякуючы якой ідэнтыфікуе некаторых пратэстоўцаў.

Карыстальнікі беларускіх сацсетак пачалі вінаваціць у гэтым кампанію «Сінэзіс», якая вядомая тэхнічным суправаджэннем г. зв. РСМГБ (Рэспубліканскай сістэмы маніторынгу грамадскай бяспекі), у рамках якой у краіне павінны з'явіцца — але яшчэ не з'явіліся — тысячы камер з функцыяй распазнавання твараў у інтарэсах МУС. 

«Наша Ніва» звярнулася па каментар да сузаснавальніка «Сінэзіса» Аляксандра Шатрова. На пытанне, ці перадае кампанія звесткі аб пратэстоўцах, ён катэгарычна адказвае: «Не».

Шатроў наракае, што ў некаторых тэлеграм-каналах апублікаваныя яго кантакты, ён атрымлівае брутальныя смс з пагрозамі. Але больш за ўсё яго хвалюе здароўе і эмацыйны стан супрацоўнікаў, якім таксама прыходзяць пагрозы, — у сацсетках гучаць заклікі апублічыць дадзеныя ўсіх работнікаў. 

«Распазнаванне твараў — гэта шырокая вобласць: фэйсбук таксама адрознівае людзей і адзначае іх на фота, айфон распазнае твары ў галерэі, існуюць недарагія інструменты ў адкрытым доступе, здольныя знаходзіць чалавека па фота, але наша сістэма працуе на іншых алгарытмах, — тлумачыць Шатроў.

— Мы не бяром відэаплынь, каб вычленіць адтуль твары, каб потым суаднесці іх, скажам, з пашпартнымі базамі і ідэнтыфікаваць людзей. Некаторыя ж нам такія магчымасці прыпісваюць.

Наша сістэма выконвае адваротную функцыю: калі ў вас ёсць нейкая асоба ў вышуку, то сістэма дазваляе ў рэальным часе яе вызначыць па твары, калі ён знаходзіцца ў полі зроку камеры, або знайсці ў архіве. Гэта працуе толькі тады, калі вы ведаеце, каго шукаеце. Перад намі не стаяць задачы «вазьмі ўсе твары з відэа і знайдзі, як іх зваць», — сказаў Шатроў.

Шатроў таксама дадаў, што камеры «Сінэзіса» працуюць толькі ў мінскім метро і на вакзале, у іх поле зроку пратэсныя акцыі не трапляюць у прынцыпе.

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?