Гэты духавы інструмент па-руску называецца валынка, па-англійску — bagpipe, па-беларуску — дуда.

Дуда не была аднекуль завезеная на тэрыторыю Беларусі. Асацыяцыя ўсіх валынак з Шатландыяй — гэта стэрэатып.

У ХІХ стагоддзі дуда мела на тэрыторыі Беларусі не меншае значэнне, чым у Шатландыі.

Дуда — гэта рытуальны інструмент. Пераважна на ім гралі на вяселлях, хрэсьбінах, на Каляды.

У 1925 годзе беларускіх дудароў па прапанове наркама культуры Луначарскага накіравалі на мастацкую выставу ў Парыж.

У 1930-х гадах у савецкіх рэспубліках для кожнага народа вызначаўся самы традыцыйны інструмент. У Беларусі ім стала дуда.

Дуда — гэта мужчынскі інструмент. Раней лічылася, што, калі жанчыны дакраналіся да дуды, гэта было знакам неналежных паводзін.

Найстарэйшая беларуская дуда захоўваецца ў Лепельскім краязнаўчым музеі.

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?