08.06.2010 / 11:12

Валун Пілсудскага ў Вілейцы зноў пад пагрозай вывазу 5

Цяпер ужо яго хочуць вярнуць на ранейшае месца ў вёску Будзькі.

Памятны камень зноў хочуць перавезці. Цяпер ужо на ранейшае месца ў вёску Будзькі Хаценчыцкага сельсавета.

Фота vilejka.org.

У маі дырэктар лесагаспадарчай установы «Краснасельскае», куды ўваходзіць Хаценчыцкае лясніцтва, Аляксандр Буры звярнуўся ў Вілейскі райвыканкам з просьбай вярнуць камень на ранейшае месца. Яго мяркуецца ўключыць у лік турыстычных аб’ектаў на тэрыторыі гаспадаркі.

Намеснік старшыні Вілейскага райвыканкама Мікалай Кароткі паведаміў, што канчатковае рашэнне наконт каменя будзе прынятае ў бліжэйшы час.

А пакуль разглядаецца магчымасць яго пераносу на тэрыторыю мясцовага краязнаўчага музея.

Цяпер валун Пілсудскага знаходзіцца ў Вілейцы ў раённых электрычных сетках.

Камень Пілсудскага ў Будзьках паставілі ў 1930-х гадах пасля смерці маршала побач са школай яго імя. У 2004 польскія дыпламаты захацелі перавезці камень на тэрыторыю пасольства ў Мінску. Вілейскія ўлады дазволілі такі крок. Але, калі палякі прыехалі па камень, яго на месцы не знайшлі. Як высветлілася, вілейскія краязнаўцы Анатоль Рогач і Яўген Петрыкевіч перавезлі валун у горад. Быў распачаты збор подпісаў за тое, каб пакінуць камень у Вілейцы. Пад ціскам грамадскасці старшыня райвыканкама прыняў адпаведнае рашэнне.

КМ

0
Алеж / Адказаць
08.06.2010 / 12:18
вілейчукі-"краязнаўцы" выдатнае месца ў горадзе знайшлі - цытата: "валун Пілсудскага знаходзіцца ў Вілейцы ў раённых электрычных сетках"! Супер! Дык навошта было гэты таямнічы вываз рабіць - аддалі б папякам ды й усё. Ад разу бачна сапраўды беларускі характар - калі не зьем, дык панадкусваю. Цікава куды яго зараз схавАюць, каб турысты "ўбачылі".
0
Алесь Манцэвіч Алежу / Адказаць
08.06.2010 / 16:27
Ну хацяб разабраўся спачатку што да чаго. На тэрыторыі электрычных сетак і прылеглай да яго светлай памяці краязнаўца (без усякіх двукоссяў) дырэктар гэтага прадпрыемства Анатоль Рогач разам з паплечнікамі стварыў сапраўдны музей камянёў. Адзін з экспанатаў -- камень Пілсудскага. І яго трэба разглядаць у кантэксце іншых экспанатаў. Ён сабраў туды або камяні, якім пагражала знішчэнне ў выніку безгаспадарніцтва, або тыя, што маглі застацца проста без увагі і знікнуць у беспяцтве. Там, напрыклад, ёсць т.зв. "Сіні Камень" -- межавы камень, які паказваў мяжу старажытнай Іжанскай пушчы. Гэты камень, расказваў мне Анатоль Валянцінавіч, станавіўся за гісторыю не раз крыніцай спрэчак, бо паказваў мяжы ўладанняў. Яго ссоўвалі, хавалі. І пакуль не схавалі канчаткова, ці не залілі ў які падмурак, Рогач яго вывез у Вілейку. Іншая справа, што цяпер будзе з гэтым музеем пасля раптоўнай смерці Анатоля Валянцінавіча. Лічу, што ўлады правільна зробяць, калі музей гэты захаваюць.
0
Ганна / Адказаць
08.06.2010 / 21:46
Ці не здаецца вам, спадарства, што гэтаму каменю не месца ў музеі камянёў у райцэнтры. Ён будзе мець гістраычную каштоўнасці толькі на тым месцы, дзе яго і паставілі. Мо давайце Наваградскі замак у музей камянёў ў Вілейку перанясем, і ўсе іншыя культурныя / гістарычныя помнікі з каменю папераносім ў музеі камянёў. Так жа надзейней. Тыповы беларускі падыход: не захоўваць, а нішчыць уласную гісторыю. Спачатку палякам аддамо, а пасля сабе ў агародзе паставім. Можна было б пасмяяцца, каб усё не было так сумна.
Паказаць усе каментары/ 5 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру