09.09.2011 / 18:49

Рабства – гэта хвароба духу з пошты Рэдакцыі 5

Піша вам пастаянны чытач з Бягомля. Хачу выказаць свой пункт гледжання на тое, як у турмах абыходзяцца з палітвязнямі.

Апостала Паўла выдаў раб, хаця яго ніхто не змушаў да гэтага. Раб – гэта не толькі сацыяльны стан чалавека, гэта – хвароба духу. Таксама ў 30-я гады ХХ стагоддзя народу ўводзілі ў свядомасць, што ўсюды ворагі, шмат хто ў гэту лухту верыў і верыў да смерці. Людзей, ні за што рэпрэсаваных, цкавала не толькі тагачасная ўлада, але і простыя грамадзяне, якія былі падвержаныя сталінскай прапагандзе. Мае рацыю мудрасць:

“Калі чалавеку бесперапынна гаварыць, што ён – малпа, праз год ён у гэта паверыць”
.

Цяпер у нас тое самае адбываецца, на людзей навешалі ярлыкі ворагаў, “адмарозкаў”, “хулігання” і г.д. Глядзіце, маўляў, вось яны муцяць ваду, яны ездзяць за мяжу, нацкоўваюць на Беларусь урады суседніх краін. Каму хочуць локшыну навешваць? Частка народа клюе на прынаду.

Самае прыкрае, што клюе на гэта моладзь.
БРСМ робіць сваю справу. За 17 гадоў выгадавалі такіх манкуртаў, якіх не выгадавала савецкая сістэма за ўвесь час свайго існавання.
Да якога стану трэба давесці частку народа, каб чыноўнік абласнога ўзроўню лазіў па сметніках і паказваў пальцам, дзе што прыбіраць, быццам у мясцовай улады няма мазгоў.
Але будучыня не за гэтай часткай, а будучыня Беларусі за тымі, хто сядзіць зараз а кратамі.

С.Ціханавец, Бягомль

0
Майк / Адказаць
09.09.2011 / 20:57
Будучыня за элiтай грамадства! Як вядома, элiта па сметнiках не лазiць.
0
Каваленка / Адказаць
10.09.2011 / 01:11
Вiдэо на 8-га верасьня. пра Мiрона http://youtu.be/mGEc_08ypCg http://youtu.be/xxR7c1ixn3M
0
БРСМавец / Адказаць
10.09.2011 / 21:13
Нейкай нянавісцю прасякнуты гэты артыкул. "БРСМ выгадаваў манкуртаў..." Мне чамусьці падаецца, што тыя, хто збівае людзей, ня думаюць ні аб якой ідэалогіі -- іхняе маральнае вычварэнства звязанае хутчэй з армейскімі структурамі і небеларускім духам у іх. Але гэта не праблема БРСМ. "Будучыня не за гэтай часткай, а будучыня Беларусі за тымі, хто сядзіць зараз за кратамі..." Спрэчнае сцверджанне. Ужо 15 гадоў нам кажуць, што "вось-вось усё зменіцца" -- а людзі ўсё адно абіраюць або шлях неўмяшальніцтва, або шлях падтрымкі дзеючых уладаў (бо ніхто ва ўстаноўленым парадку не давёў няправільнасці вынікаў выбараў). Як казалі ў Старажытным Рыме: "Dura lex, sed lex". І за кім будучыня Беларусі -- вырашыць народ. Калі ачомаецца ад уласнай інэрцыйнасці. А колькі зойме гэты працэс -- пытанне хутчэй філасофскае, а не палітычнае. Можа, і я не дажыву, і ўсё жыццё буду мець сваю локшыну напалам з праўдай. А можа, маладыя змогуць у межах дзейнай сістэмы паступова змяніць яе. Калі пажадаюць, вядома.
Паказаць усе каментары/ 5 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру