23.07.2012 / 12:29

Шарамет: Змова прырэчаных важнейшая за змову эмігрантаў 84

Журналіст Павел Шарамет напісаў адкрыты ліст драматургу і рэжысёру Мікалаю Халезіну.

Ён просіць не ператвараць дыскусію пра парламенцкія выбары ў суд Лінча над тымі, хто ў іх удзельнічае.

«Я ўпэўнены, што ніякіх апазіцыянераў цяпер у парламент не прапусцяць. Але выбары патрэбныя для захавання жыццядзейнасці апазіцыйных структур, бо не ўсім хапае духу ісці ў падполле і трэба карыстацца любой магчымасцю для адкрытага і легальнага супрацьстаяння фашыстам, а выбары такую магчымасць даюць. Людзі прыгнечаныя страхам пасля брутальнага разгрому апазіцыі ў канцы 2010 — пачатку 2011 г. У апазіцыянераў нават забракла сіл і смеласці падтрымаць „маўклівую рэвалюцыю“ мінулага лета. Які маштабны і дзейсны байкот яны змогуць арганізаваць? Гэта будзе „байкот на канапе“. Удзел у легальных выбарах — гэта псіхатэрапія ад баязлівасці і страху для тых, хто хоча супрацьстаяць ўладзе», — напісаў Шарамет у сваім артыкуле «Змова эмігрантаў».

«Катэгарычна нельга ператвараць нармальную дыскусію ў камунальную сварку. Чаму? Бо ніхто нікому не верыць і ўсе адно адным пагарджаюць. І карані гэтага — у 2010 годзе, калі натоўп амбіцыйных палітыкаў, паставіўшы асабістыя інтарэсы вышэй за грамадскія, рынуўся па прэзідэнцтва», — лічыць журналіст.

«Коля, так атрымалася, што мы знаходзімся за тысячу кіламетраў ад нашай радзімы. Мы гэтага не хацелі і марылі пра іншае. Мы імкнуліся змяніць сітуацыю, але ў нас не атрымалася. Цяжка даць рады адчуванню, што ты па-за гульнёй. Але мы не выпалі з жыцця і барацьбы, проста мы дзейнічаем у іншай прасторы і іншых умовах. Хай у Беларусі — змова асуджаных, затое ў нас — змова эмігрантаў. Мы не можам выстаўляць занадта строгіх прэтэнзіі тым, хто застаўся ў Беларусі. Мы не можам ад іх патрабаваць таго, што самі не ў стане выканаць. І толькі разам — мы тут, яны там — мы зможам змяніць гэты ненавісны ўсім рэжым», — напісаў Шарамет, звяртаючыся да Халезіна.

0
иии / Адказаць
23.07.2012 / 12:48
У Халип и К" одна, но твёрдая цель: дайте власти... и 37-й год мы обеспечим. Всем, без разбора. Не люблю Шеремета, а от Халезина (с его "министерством культуры ") просто мутит.
0
з гушчы электарата / Адказаць
23.07.2012 / 12:59
Шарамет там жа пра выбары 2010- "когда толпа амбициозных политиков, поставив личные интересы выше общественных, ринулась за президентством". Дык, а чаму нельга сказаць, што гэта была таксама "псiхатэрапiя ад баязлiвасьцi i страху, для тых хто хоча супрацьстаяць уладзе", а, Павел? Дарэчы, i лiст Халезiна нейкi сумбурны. Лiчу, што байкот нарэшце б паказаў грамадству i хунце колькасць тых, хто iгнаруе ашуканства (неяўка) i тых, хто пад прымусам удзельнiчае ў iм (датэрмiновае галасаванне).
0
Demyan / Адказаць
23.07.2012 / 13:00
Обоим дискуссантам, похоже, нравится, стиль "А я весь в белом" - вот, например, Шеремет багородно зашищает Милинкевича, Лебедько и Калякина, и тут же плюет в Рымашевского. Тем не менее, Шеремет вызывает гораздо бOльшую симпатию. А Халезину "фи" за толстые намеки/сплетни. Я тоже могу написать, например: "Разве кто-то не знает, что Николай Халезин регулярно ходит на концерты Стаса Михайлова?!" И, обращаясь к тексту сплетни о Лебедько, "... зарубежные фонды дают деньги партийным структурам только на то, чтобы члены партий участвовали в выборах", у Халезина нет желания подумать, откуда у "зарубежных фондов" могло возникнуть такое извращенное желание?
Паказаць усе каментары/ 84 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру