11.10.2012 / 22:56

10 фактаў пра Алеся Бяляцкага, якіх не прачытаеш у Вікіпедыі 15

Палітвязню 25 верасня споўнілася 50 гадоў.

Алеся Бяляцкага чакаюць цяжкія дні і месяцы: з яго будуць выбіваць прашэнне аб памілаванні.

У такога Алеся закахалася Наталля.

Наталля чакае Алеся і пакутуе разам з ім.

Наталля Пінчук чытае ліст, які толькі прыйшоў з турмы ад Алеся.

Шлюб бралі ў 1987, тады Наталля была на чацвёртым курсе, а Алесь у аспірантуры ў Мінску.

Такім Бяляцкі быў, калі хадзіў у школу.

Наталля, нявеста, падчас вучобы ва ўніверсітэце.

Бяляцкі падчас службы ў войску.

Бяляцкі ў маладосці граў на гітары ў гурце "Баскі".

Бяляцкі вучыў беларускай мове польскіх ксяндзоў і манашак.

Алесь разам з бацькам і сынам.

Гэтага зайца забіў не Бяляцкі, а проста папрасіў сфоткацца з "трафеем".

Разам з Міколам Статкевічам.

Перад 50-годдзем Бяляцкага мы пагаварылі з жонкай Алеся Наталляй Пінчук, якая ўзгадала цікавыя гісторыі з іхнага жыцця. 10 фактаў, пра якія не прачытаеш у Вікіпедыі ці афіцыйнай біяграфіі.

1. Знаёмства з жонкай

«У Лоеве жаніўся мой стрыечны брат, — расказвае Наталля Пінчук. — Гэта быў 1982 год. Алесь быў на вяселлі як музыка. Запрасіў мяне танчыць, а потым праводзіў дадому. На другі дзень мы працягнулі наша знаёмства. Магчыма, такім мімалётным наша знаёмства б і засталося, каб не іншы выпадак».

2. Праходзілі практыку ў суседніх лагерах

«Я вучылася ў педвучэльні ў Лоеве, а Алесь — у Гомельскім дзяржаўным універсітэце. Пасля трэцяга курса была летняя практыка, калі студэнты выязджалі ў лагеры працаваць піянерважатымі. Выйшла так, што практыку мы праходзілі адначасова, і нас накіравалі ў суседнія лагеры. Вось там знаёмства і замацавалася. Былі спатканні на ўсю ноч, не да дзяцей ужо было раніцай. Я тады пазнаёмілася з ягонымі аднакурснікамі: Едрусем (паэт Эдуард Акулін — «НН»), дзяўчатамі. У Алеся была тады вельмі густая шавялюра, маім сяброўкам ён таксама вельмі падабаўся».

3. Жылі паасобку

«Разам прабылі ў Гомелі толькі адзін год, калі ён быў на пятым курсе, а я на першым. Добра памятаю, што я рыхтавалася да свайго іспыту, а ён вучыў французскую мову — да свайго. А шлюб бралі ў 1987, я тады была на чацвёртым курсе, а ён у аспірантуры ў Мінску, пабраліся ў красавіку, я ўзяла тры выхадныя ў дэканаце, усклалі кветкі да помніка Максіму Багдановічу, пасля пайшлі ў рэстаран «На ростанях». Мы ўжо прайшлі стадыю, калі жылі паасобку: я ў Гомелі, ён — у Мінску. Як я скончыла ўніверсітэт, то мяне размеркавалі ў Калінкавіцкі раён, у вёску Даманавічы, настаўнічала ад верасня да сакавіка. Калі сышла ў дэкрэтны адпачынак, то з’ехала да ягоных бацькоў у Светлагорск. Была ў іх два месяцы падчас дэкрэтнага і чатыры месяцы пасля нараджэння Адама. Толькі пасля мама Алеся Ніна Аляксандраўна дала нам грошы, што ўтаргавала на клубніцах, каб мы здымалі кватэру ў Мінску».

4. Цесць не адразу прыняў

«Памятаю Дзяды-1988, калі Алесь прыехаў дадому, ціха на вушка мне расказаў, што было, як іх разагналі. І дае паліто, у якім парвалі рукаў. Кажа, толькі бацькам не гавары. Зашываю, а маці ходзіць і кажа: «Дзесьці ўжо ў міліцыю трапіў». Настолькі яна празорлівая была.

Зразумела, ведаеш, на што ідзеш, але праблем і перажыванняў праз гэта меней не становіцца. У мяне бацька быў партыец, шчыры камуніст, ён адразу зразумеў, хто ягоны будучы зяць. Бацька прыносіў дадому лісты, што распаўсюджваліся ў арганізацыях аб «Тутэйшых», «Талацэ». Ён імкнуўся не ў лоб пярэчыць нашым стасункам, а дзейнічаць нібыта незнарок. Я толькі праз нейкі час сказала яму, што пабралася шлюбам».

5. Дасылаў жонцы смс аб пералётах

Па сваёй працы Бяляцкаму часта даводзілася ездзіць за мяжу ў камандзіроўкі. Жонка кажа, што нармальна пераносіла такія паездкі, толькі перажывала за палёты. «Мне было важна ведаць, ці ён прыляцеў, ці не. Таму я яго прывучыла: як толькі прызямляецца, дасылаць мне смс­ку».

6. Іграў на гітары

Граў на гітары ў гурце «Баскі» падчас вучобы ў Гомелі. Менавіта гэты калектыў запрасілі на вяселле стрыечнага брата Наталлі. «Пасля ўніверсітэта гітару ў рукі ніколі не браў».

7. Грыбы і кветкі

«У прынцыпе, ты не памылілася: маё хобі — чытанне, — цытуе Наталля ліст Алеся. — Але маё літаратуразнаўчае мінулае псуе маё чытанне. А вось сапраўдных хобі ў мяне два: збіранне грыбоў і дагляданне кветак у садзе, але не хатніх». Наталля смяецца, што з грыбоў Алесь заўсёды прыходзіў з поўнымі кашамі. «А потым пачыналіся спрэчкі, ці можна гэтыя грыбы есці ці нельга. Алесь лічыў, што ўсе яны ядомыя. Сканчалася звычайна тым, што Адам адцягвае бацьку ў іншы пакой, а я выкідваю палову і кажу, што так уварыліся (смяецца)».

8. Ежа і засолы

«Нават сябры здзіўляліся, што гарадскі чалавек Алесь так любіў працаваць на зямлі. На лецішчы ў яго заўсёды быў поўны парадак. Вырошчваў гуркі, бульбу, усяго ў яго было. Вось і з турмы часта піша, пытаецца, як там справы на гародзе. Летась сабраліся ягоныя сябры, каб дапамагчы са зборам ураджаю. Алесь і засолы на зіму самастойна рабіў. Што тычыцца ежы, то мне больш падабаюцца простыя рэцэпты, а вось Алесь любіць сам нешта прыдумваць, эксперыментаваць».

9. Рыбалка, паляванне, футбол

У сямейным альбоме ёсць здымак, дзе Алесь са стрэльбай на руцэ трымае ў іншай падстрэленага зайца. «Гэта яны з сябрамі пайшлі на паляванне. Здаецца, што на чатырох чалавек у іх было адно ружжо. Вядома, нікога не ўпалявалі. Затое на зваротным шляху сустрэлі іншага паляўнічага са здабычай, дык хоць пафоткаліся». Іншы здымак, Алесь на рыбе: «Не памятаю, каб ездзіў на рыбалку калі. Можа, тое самае, што і з зайцам (смяецца)».

Затое Бяляцкі любіў ездзіць на байдарках. Імкнуўся выправіцца ў такое падарожжа кожнае лета. «Футбол мы толькі часам глядзелі, самыя буйныя спаборніцтвы. А ўвогуле мала магу ўзгадаць выпадкаў, каб мы разам глядзелі тэлевізар, неяк не склалася, Алесь часцей у вольныя хвіліны чытаў кніжкі».

10. Мова

«З Алесем у сям’і заўсёды гаварылі па-беларуску. І Адама так выхоўвалі», — кажа Наталля Пінчук.

Зміцер Панкавец

0
Юлій Каралёў / Адказаць
25.09.2012 / 10:58
Мае найлепшыя пажаданьні сп. Бяляцкаму! Ecce homo... Свабоду Бяляцкаму, свабоду Беларуси!
0
Ang, MgL / Адказаць
25.09.2012 / 14:14
Ого, Алесь, якая незвычайная і дзёрзкая ў Вас была прычоска Шчыра Вас віньшую, жадаю Свабоды Усё будзе добра, я веру!
0
Piotrek / Адказаць
25.09.2012 / 14:19
Wolność dla Bialackiego! Polacy popierają wolną Białoruś bez Łukaszenki!
Паказаць усе каментары/ 15 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру