posterФляндрыя (Flandres)

Францыя, 2006, каляровы, 91 хв.

Рэжысэр: Бруна Дзюмон

Ролі выконваюць: Адэалаід Лёру, Самуэль Буадэн, Анры Крэтэль, Жан-Мары Брувар

Жанр: Драма

Адзнака: 6 (з 10)

Гран-Пры Канскага кінафэсту

Фэрмэр Дэместэр корміць сьвіньняў, паша зямлю і забаўляецца ў кустах зь сяброўкай дзяцінства. Дзяўчына без згрызотаў сумленьня сьпіць і зь сябрам Дэместра. Але абодвух адпраўляюць на вайну. У далёкай мусульманскай краіне героі будуць забіваць дзяцей, гвалтаваць жанчынаў – і ўцякаць ад партызанаў. Дэместэр кіне свайго сябра параненым і вернецца да дзяўчыны, каб сказаць, што кахае яе.

Фільм канскага ўлюбёнца Бруно Дзюмона, які ўжо “дабіваў” публіку сваёй “Чалавечнасьцю” і “29 пальмамі” – аскетычна-мінімаліскі і незабыўна нудны.

Чвяканьне бруду пад ботамі рыфмуецца з хліпамі каітусных целаў, адстаронена-пастаральныя пэйзажы зьмяняюцца гвалтоўнымі сцэнкамі, а твары непрафэсійных актораў нічога не выяўляюць. Музыкі няма, гукі вязнуць у цішыні, словы амаль не патрэбныя.

Фэстывальны фільм філёзафа Бруно Дзюмона не разьлічаны на масавую аўдыторыю. Гэта кіно для крытыкаў, якія падзяліліся ў сваіх меркаваньнях.

Пры жаданьні ў карціне можна знайсьці мэтафізычны натуралізм, прыпавесьцевую глыбіню і сацыяльны пратэст, брэхтаўскую адстароненасьць і брэсонаўскі аскетызм, вышукаць намёкі на Дастаеўскага й Русо – і парадавацца за “каліграфічна-цялесную” фотагенію.

І крытыкам анічога болей не застаецца.

Бо як шчэ апраўдаць паўтары гадзіны безнадзейна згубленага часу?

Фільм дэманструецца ў менскім «Доме кіно», як радыкальная канская стужка.

Таксама ў кінатэатрах «Прынцэса», «Тыпу крутыя мянты», «Любоў-морква», «Фантан», «Каралева», «Мост у Тэрабітыю».

Фота з сайту Lenta.ru

Усе фільмы

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?