26.12.1999 / 13:00

Касі Камоцкай ня носяць вершаў

№ 35 (156), 20 — 26 сьнежня 1999 г.


 

Касі Камоцкай ня носяць вершаў

«Я думаў, што беларускі рок-н-рол памёр і я разам зь ім, — сказаў пасьля прэзэнтацыі «Цэпэлінаў» Адам Глёбус, — але я памыляўся, усё больш крута». 16 сьнежня «Новае Неба» прэзэнтавала CD «Цэпэліны» ў клюбе «Magna». Гасьцямі «Новага Неба» былі «КаліЮга», беластоцкая «Брага» ў новым складзе — беластаччанін Юрка Асеньнік плюс музыкі «Ulisu» і ўласна «Ulis». Слава Корань адсьвяткаваў свой дзень нараджэньня ігрой у трох гуртах… Выступы Касі Камоцкай зьбіраюць усю беларускую багему. Нездарма ж калісьці нарадзіўся тост: «Дык вып’ем за Касю, якая ўсіх нас сабрала разам!» Праўда, апошнімі часамі такія зборы бываюць усё радзей…

 

Слава Корань: Зараз палітыку ставяць вышэй за творчасьць музыкаў. Робяць нас рухавіком палітычнай плыні. А я хачу, каб нас ацэньвалі па тым, што мы граем. За апошнія дзесяць гадоў беларускія музыкі сталі нашмат цікавей граць, больш разнастайна.

Я лічу, што трэба слухацца ўласнага поклічу, пражыць жыцьцё па-чалавечы. Гэта мусіць быць галоўнай мэтай, а не захоп улады. Калі чалавечнасьць будзе перад усім, тады і з краінай можна будзе нармальна ўпраўляцца.

 

«НН»: Але Лукашэнка робіць «go home» і нас за сабой валачэ.

 

Кася: Ён пайшоў не дамоў, а ў чужы агарод. Гэты прэзыдэнт — абсалютна беларуская зьява і адпавядае беларускаму народу. Таму зь песьняй «Прэзыдэнт, ідзі дамоў» даўным-даўна завязана, бо тады «дамоў» трэба пасылаць увесь народ.

Усе гэтыя саюзныя дамовы цяжка ўспрымаць усур’ёз. Але, можа, я памыляюся, і нас ціхай сапай зацягнуць-ткі немаведама куды. Увогуле ж, усё яшчэ ня так дрэнна. Пра эміграцыю можна ня думаць. Кепска толькі, што вершаў да песень цяпер ніхто ня носіць.

С.К.


Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру