22.10.2001 / 13:00

Андрэй Хадановіч. Землякі, альбо Беларускія лімэрыкі-4

№ 43 (252), 22 кастрычніка 2001 г.


Андрэй Хадановіч

Землякі, альбо 
Беларускія лімэрыкі-4

 

У зьбяднелага шляхціца з Крэва

ні гарэлкі няма для сугрэву,

ні гуркоў, ні масьлін,

ані іншых расьлін, –

акрамя геральдычнага дрэва.

Сэнбэрнар у папа з Маларыты

меў вялізарныя габарыты,

бачыў смачныя сны

пра кавалак мясны

й памятаў, дзе калега зарыты.

Патрыётка ад мужа з Драгічына

патрабуе праўдзівага вычыну:

“Страшна кінуць ва ўрад

самаробны снарад –

хоць прыбі да падлогі масьнічыну!”

Будаўнік камунізму у Трабах

век-вяком мізарнеў у прарабах,

у мясцовых “кідал”

выкладаў “Капітал”,

рэшту часу цягаўся па бабах.

Ісламіст-бээнэфавец з Іўя

кажа: “З ласкі Аллага адкрыў я

рэлігійны сакрэт:

пуп зямлі – мінарэт,

а навокал – свабодная Крыўя!”

Беларусы з памежных Друскенікаў

не ўжываюць ніколі займеньнікаў:

бо агульнае “мы” –

верны шлях да турмы,

а “яно” – верны шлях шызафрэнікаў.

У нарколяга з Мар’інай Горкі

аксыёму, што сьпірт – вельмі горкі,

кожны ведае сын,

асабліва адзін,

што ня ўнік выхаваўчае поркі.

Прыгажуня й распусьніца зь Мёраў

паказала каханку свой нораў:

“Я сэкс-бомба, і ты,

хоць і надта круты,

не хадзі да мяне безь мінёраў!”

Улюбёнец жанчын з Баравухі

быў гарбаты, рабы, віславухі,

кірпаносы, крывы

і суцэльна сівы

ад сардэчных турбот і сівухі.

У “прасунутай” школе ў Глыбокім

навучаньне было аднабокім:

кантрацэпцыя ў ранцах,

бо аб СНІДзе і пранцах

ўсім вядома даўно назубок ім.

Два хлапцы да красуні з-пад Шчучына

сябрука прывялі на заручыны.

Ўспамінала дарма,

хто жаніх, – і з трыма

заручылася. Дочкі вы сучыны!

Гумарысты да снайпэра зь Лёзна

па ўспамогу зьвярнуліся сьлёзна.

Ой, ня ўнікнуць бяды:

той паўсюль і заўжды

падыходзіў да жартаў сур’ёзна!

Валацуга, прыехаўшы ў Друю,

палюбоўніцу ўбачыў старую.

Сьлёзы сотняю бруй:

“Дарагая, даруй!”

А каханка ў адказ: “Не дарую!”

Прарасійскія гопнікі ў Гомелі

прэзыдэнта надзвычай багомілі,

лукамол, кадэбэ…

Ды пазналі сябе

ў сьцёбных вершах – і аж зьнерухомелі.


Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру